Syringodium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Syringodium
Syringodium isoetifolium i Acropora sp.
Syringodium isoetifolium i Acropora sp.
Systematyka[1]
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd żabieńcowce
Rodzina bałwanicowate
Rodzaj Syringodium
Nazwa systematyczna
Syringodium Kütz.
Alg. Mar. Exsicc. 9: 426 (1860)
Typ nomenklatoryczny
Syringodium filiforme Kütz[2]
Synonimy

Phycoschoenus (Asch.) Nakai[3].

Mapa zasięgu
World map ocean locator genus Syringodium.jpg
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Syringodium Kütz. – rodzaj traw morskich należący do rodziny bałwanicowatych (Cymodoceaceae), obejmujący 2 gatunki: Syringodium filiforme Kütz., występujący wzdłuż wybrzeży Karaibów i Ameryki, od południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych do Wenezueli i Kolumbii oraz Syringodium isoetifolium (Asch.) Dandy, występujący wzdłuż wybrzeży Afryki, od Egiptu do Mozambiku, Azji, od Synaju i Półwyspu Arabskiego, przez subkontynent indyjski, Indochiny do Azji Południowo-Wschodniej, Australii i Oceanii, do Wysp Karolińskich[3].

Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od greckiego słowa σύρινγξ (syringx – rura)[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Trawy morskie tworzące podwodne łąki.
Łodyga
Rozgałęzione kłącza, ukorzeniające się w każdym węźle[5], tworzące w węzłach krótkie, wzniesione pędy wsparte przez jajowate, łuskowate liście[6].
Liście
Na pędach powstających w węzłach kłącza wyrastają naprzeciwlegle 2–3 liście[5], o blaszce cylindrycznej, zwężającej się, ostro lub tępo zakończonej[6]. Pochwy liściowe szerokie, języczkowate i uszkowate[5],
Kwiaty
Rośliny dwupienne. Kwiaty zebrane w wachlarzykowate kwiatostany[5], wyrastające z pachwiny podsadki[6]. Kwiaty męskie szypułkowe, zbudowane z 2 siedzących główek pręcików. Ziarna pyłku nitkowate. Kwiaty żeńskie siedzące, złożone z wolnych słupków o krótkiej szyjce rozdzielonej na dwa nitkowate znamiona[5].
Owoce
Owoce przypominające pestkowce, elipsoidalne, czworokątne w przekroju[6].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój
Wieloletnie, wodne geofity (hydrogeofity)[3], wodopylne.
Siedlisko
Syringodium filiforme przeważnie zasiedla piaszczyste i muliste dna morskie na głębokości do 20 metrów, wyłącznie w czystych wodach. Często występuje na stanowiskach razem z Thalassia testudinum i Halodule wrightii. Syringodium isoetifolium zasiedla czyste wody i podłoża piaszczyste, na głębokości do 15 metrów[7].
Interakcje międzygatunkowe
Syringodium filiforme stanowi podstawowy składnik diety papugoryb i jest istotnym źródłem pokarmu dla manatów, ryb pokolcowatych i jeżowców. Na glonach zasiedlających ten gatunek traw morskich żeruje skrzydelnik wielki[7].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Według Angiosperm Phylogeny Website (aktualizowany system APG III z 2009) rodzaj należy do rodziny bałwanicowatych (Cymodoceaceae Vines), rzędu żabieńcowców (Alismatales Dumort.), w kladzie jednoliściennych (monocots)[1].

Zagrożenie i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Oba gatunki Syringodium zostały ujęte w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych ze stasutem LC (mniejszej troski). Oba gatunki są zagrożone przez eutrofizację i zanieczyszczenie oceanów oraz lokalnie przez działalność człowieka, przede wszystkim prowadzoną gospodarkę morską. Stanowiska obu gatunków podlegają ochronie w wielu lokalnych obszarowych formach ochrony przyrody[7].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2011-02-06].
  2. Index Nominum Genericorum. [dostęp 2011-02-06].
  3. 3,0 3,1 3,2 Rafaël Govaerts: World Checklist of Selected Plant Families (ang.). The Board of Trustees of the Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2011-02-06].
  4. Maureen L. Sullivan: The taxonomy of "seagrasses" surveyed from the higher taxa down through to the family level. Florida International University, 1994. [dostęp 2011-02-05].
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Flora of China. Vol. 23: Cymodoceaceae. [dostęp 2011-02-06].
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Flora of North America. Vol. 22: Cymodoceaceae. [dostęp 2011-02-06].
  7. 7,0 7,1 7,2 IUCN 2010. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2010.4.. [dostęp 2011-02-06].