System bankowy w Islandii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Funkcję banku centralnego Islandii pełni Sedlabanki Islands (założony w 1961, siedziba w Reykjavíku).

Do największych banków komercyjnych należały: Bunadarbanki Islands (założony w 1929, siedziba w Rejkiawiku, bank państwowy, kapitał ok. 4,4 mld koron islandzkich, 35 oddziałów, stan na grudzień 1997); Islandsbanki HF (utworzony w roku 1990 z połączenia 4 banków, siedziba w Rejkiawiku, kapitał ok. 3,9 mld koron islandzkich, 32 oddziały, stan na grudzień 1997); Landsbanki Islands HF (założony w 1885, siedziba w Rejkiawiku; ponad 50% udziałów posiada państwo, suma kapitału i rezerw ok. 7,05 mld koron islandzkich, 60 oddziałów, stan na grudzień 1997).

Kryzys finansowy[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Główny artykuł: Kryzys finansowy w Islandii.

Od 2008 system bankowy w Islandii boryka się z głębokim kryzysem. Jego przyczyną była utrata zdolności do refinansowania krótkoterminowych zobowiązań przez trzy największe banki komercyjne w kraju, co w powiązaniu z jednoczesnym masowym wycofywaniem depozytów przez klientów z zagranicznych oddziałów tych banków, doprowadziło w konsekwencji do utraty płynności finansowej i przejęcie ich w październiku 2008 przez islandzki nadzór bankowy pod zarząd komisaryczny.

Wikinews-logo.svg
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat Interwencja rządu Islandii
Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]