System partii dominującej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

System partii dominującej - system partyjny, w którym wprawdzie w kraju funkcjonuje wiele różnych partii, ale tylko jedna z nich jest w stanie wygrać wybory i samodzielnie sprawować władzę.

Przykłady krajów w których funkcjonuje system partii dominującej:

Kraj Partia polityczna U władzy Lider
 Angola Ludowy Ruch Wyzwolenia Angoli - Partia Pracy od 1975 José Eduardo dos Santos
(Prezydent i Lider Partii od 1979)
 Azerbejdżan Nowy Azerbejdżan od 1993 Ilham Alijew
(Prezydent i Lider Partii od 2003)
 Czad Patriotyczny Ruch Ocalenia od 1990 Idriss Déby
(Prezydent i Lider Partii od 1990)
 Jemen Generalny Kongres Ludowy od 1990 Abd Rabbuh Mansur Hadi
(Prezydent i Lider Partii od 2012)
 Kazachstan Nur Otan od 1999 Nursułtan Nazarbajew
(Prezydent od 1991, Lider Partii od 2007)
 Kongo Kongijska Partia Pracy 1963-1992
od 1997
Denis Sassou-Nguesso
(Prezydent 1979-92, od 1997 i Lider Partii od 1979)
 Mozambik Front Wyzwolenia Mozambiku od 1975 Armando Guebuza
(Prezydent i Lider Partii od 2005)
 Republika Południowej Afryki Afrykański Kongres Narodowy od 1994 Jacob Zuma
(Prezydent od 2009 i Lider Partii od 2007)
 Rosja Jedna Rosja od 2003 Dmitrij Miedwiediew
(Prezydent 2008-12, Premier i Lider Partii od 2012)
 Singapur Partia Akcji Ludowej od 1959 Lee Hsien Loong
(Premier i Lider Partii od 2004)
 Sudan Południowy Ludowa Armia Wyzwolenia Sudanu od 2011 Salva Kiir Mayardit
(Prezydent od 2011, Lider Partii od 2005)
 Syria Partia Baas od 1963 Baszszar al-Asad
(Prezydent i Lider Partii od 2000)
 Turcja Partia Sprawiedliwości i Rozwoju od 2002 Recep Tayyip Erdoğan
(Premier od 2003, Lider Partii od 2001)
 Turkmenistan Demokratyczna Partia Turkmenistanu od 1991 Kasymguły Babajew
(Lider Partii od 2013)
 Wenezuela Zjednoczona Partia Socjalistyczna Wenezueli od 2007 Nicolás Maduro
(Prezydent i Lider Partii od 2013)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sokół Wojciech, Żmigrodzki Marek (red.), Współczesne partie i systemy partyjne. Zagadnienia teorii i praktyki politycznej, Lublin 2005