System prawny Grecji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grecja
Godło Grecji
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Grecji

Wikiprojekt Polityka

System prawny Grecjisystem prawa należący do typu kontynentalnego obowiązujący w Grecji. Na jego kształt duży wpływ miały prawo niemieckie i francuskie[1].

Gałęzie prawa[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Konstytucja Grecji.

Konstytucja Grecji pochodzi z 1975 roku. Była trzykrotnie nowelizowana: w 1986, 2001 i 2008 roku.

Grecki Kodeks Cywilny pochodzi z 1940 roku. Na jego kształt duży wpływ miał niemiecki BGB. W pewnym zakresie greckie prawo cywilne zachowało pewne pozostałości instytucji prawa bizantyńskiego, szczególnie w postaci zasad ogólnych i klauzul generalnych. Grecki Kodeks Cywilny dzieli się na pięć części: część ogólną, prawo zobowiązań, prawo rzeczowe, prawo rodzinne i prawo spadkowe[2].

Wzorce prawa handlowego zostały natomiast e na prawie francuskim. W 1828 r. Grecja przyjęła napoleoński Code de commerce z 1807 r. Chociaż formalnie obowiązuje on do dzisiaj, to z powodu wielu nowelizacji, niewiele w nim pozostało z dawnej kodyfikacji[3].

Prawo karne oparte jest na Kodeksie Karnym i Kodeksie Postępowania Karnego z 1950 r. Wcześniejsze kodyfikacje (Kodeks Karny z 1833 r. i Kodeks Postępowania Karnego z 1834 r.) były oparte na prawie bawarskim, a ich podstawy zostały opracowane przez bawarskiego prawnika Georga Ludwiga von Maurera[4].

Oficjalnym wydawnictwem publikującym akty prawne jest Efimerida tis Kiwerniseos.

Sądownictwo[edytuj | edytuj kod]

Sądownictwo dzieli się na dwie gałęzie: cywilną (obejmującą sądy cywilne i karne) i administracyjną.

W sądownictwie cywilnym, na najniższym poziomie są sądy pokoju, rozpatrujące sprawy drobne. Ponad nimi są sądy pierwszej instancji. Odwołania od nich rozpatrują sądy apelacyjne, których jest w całym kraju 14. Na szczycie hierarchii sądowej stoi Sąd Kasacyjny (Άρειος Πάγος, Arios Pagos) z siedzibą w Atenach.

W sprawach administracyjnych najwyższym sądem jest Rada Stanu (Συμβούλιο της Επικρατείας, Simwulio tis Epikratias), utworzona w 1928 r. Organ ten został ukształtowany na wzór francuskiej Rady Stanu (Conseil d’Etat).

Trzecim najwyższym organem sądowym jest Trybunał Obrachunkowy (Ελεγκτικό Συνέδριο, Elengtiko Sinedrio) zajmujący się kontrolą wydatków publicznych i odpowiedzialnością wojskowych i funkcjonariuszy publicznych. Kontrola konstytucyjna nie jest powierzona odrębnemu sądowi czy trybunałowi, lecz wchodzi w zakres kompetencji zwykłych sądów (sądowa kontrola konstytucyjności ustaw)[5].

Edukacja prawnicza[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z art. 16 Konstytucji Grecji edukacja na poziomie wyższym może być prowadzona tylko przez uczelnie publiczne. Jedynie więc na takich uczelniach kształci się prawników. Obecnie istnieją trzy wydziały studiów prawniczych: na Uniwersytecie w Atenach, Salonikach i w Komotini[6]. Studia trwają cztery lata.

Przypisy

  1. Dacoronia, s. 289.
  2. Dacoronia, s. 290.
  3. Dacoronia, s. 291.
  4. Dacoronia, s. 289.
  5. Katrougalos, Sakellariou s. 599–604.
  6. Dacoronia, s. 292.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eugenia Dacoronia: Greece. W: Elgar Encyclopedia of Comparative Law. Jan M. Smits (red.). Cheltenham, UK – Northampton, MA, USA: Edward Elgar, 2006. ISBN 978-1-84542-013-0. (ang.)
  • George Katrougalos; Helen Sakellariou: Greece. W: Legal Systems of the World: A Political, Social, and Cultural Encyclopedia. Herbert M. Kritzer (red.). Santa Barbara, CA: ABC Clio, 2002, s. 599-604. ISBN 1-57607-758-6. (ang.)