Sytuacja prawna i społeczna osób LGBT na Kubie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Położenie Kuby
Flaga Republiki Kuby
Mariela Castro, dyrektorka Narodowego Ośrodka Edukacji Seksualnej
Fidel Castro, były kubański przywódca, odpowiedzialny za prześladowania osób homoseksualnych w latach 60.

Prawo a dyskryminacja osób homoseksualnych[edytuj | edytuj kod]

Kontakty homoseksualne zostały zalegalizowane na Kubie w 1979 roku[1]. W 1993 roku zrównano ze sobą wiek osób legalnie dopuszczających się kontaktów homo- i heteroseksualnych - wynosi on 16 lat[1].

Od 1993 roku osoby deklarujące się jako homoseksualne mogą wstępować do Komunistycznej Partii Kuby[1].

W latach 60. osoby homoseksualne były na Kubie prześladowane i przymusowo poddawane terapiom konwersyjnym. W 2010 roku Fidel Castro przeprosił za te działania, biorąc za nie całą odpowiedzialność na siebie[2].

Mężczyźni homoseksualni nie są wykluczeni ze służby wojskowej z powodu swojej orientacji seksualnej.

Ochrona prawna przed dyskryminacją[edytuj | edytuj kod]

Ogólnokrajowa[edytuj | edytuj kod]

Kubańska konstytucja gwarantuje wszystkim obywatelom równość wobec prawa i zakazuje dyskryminacji z jakiejkolwiek przyczyny.

Azyl[edytuj | edytuj kod]

Kubańskie przepisy prawne nie przyznają osobom homoseksualnym prawa do ubiegania się o azyl polityczny z powodu prześladowań przez wzgląd na orientację seksualną.

Uznanie związków osób tej samej płci[edytuj | edytuj kod]

Ogólnokrajowe[edytuj | edytuj kod]

Obecnie w kubańskim ustawodawstwie nie istnieje żadna prawna forma uznania związków jednopłciowych.

W 2008 roku Mariela Castro (córka kubańskiego przywódcy, Raula Castro), dyrektorka Narodowego Ośrodka Edukacji Seksualnej, w wywiadzie dla hiszpańskiej agencji EFE powiedziała, że Komunistyczna Partia Kuby pracuje nad projektem formalizacji związków homoseksualnych, a także nad ustawą, która osobom transseksualnym będzie dawała możliwość przeprowadzenia operacji zmiany płci na koszt państwa[3].

Ustawa dająca osobom transseksualnym możliwość zmiany płci na koszt państwa weszła w życie w 2010 roku[4].

W lipcu 2012 roku parlament kubański miał debatować nad ustawą o związkach partnerskich.

Życie osób LGBT w kraju[edytuj | edytuj kod]

Na Kuba istnieje duża scena gejowska skupiona w Hawanie i kilku większych miastach. Dysponują one dziesiątkami lokali gay friendly. W kraju wydawane są również publikacje, działają organizacje zajmujące się promowaniem tolerancji wobec społeczności LGBT.

W 2007 roku Kuba zaczęła obchodzić Dzień Walki z Homofobią. Z tej okazji w Hawanie odbyła się konferencja działaczy LGBT. Największa tego typu impreza w historii Kuby została sfinansowana z pieniędzy publicznych. Przewodniczyła jej Mariela Castro. Tego dnia państwowa telewizja wyemitowała film Tajemnica Brokeback Mountain.

Kubańczycy w ostatnich latach[kiedy?] stają się coraz bardziej tolerancyjni. Na Kubie nie odnotowano napadów na osoby LGBT w ostatnich latach[kiedy?].[potrzebne źródło]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Rainbow Cuba: the sexual revolution within the revolution.
  2. Fidel Castro takes blame for 1960s gay persecution. 2010-08-31. [dostęp 2010-08-31]. s. reuters.com.
  3. Kuba zalegalizuje małżeństwa homoseksualne. 2008-01-17. [dostęp 2008-01-17]. s. wprost.pl.
  4. Kuba sponsoruje operacje zmiany płci. 2010-01-20. [dostęp 2010-01-20]. s. onet.pl.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]