Sytuacja prawna i społeczna osób LGBT w Holandii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Prawo wobec kontaktów homoseksualnych[edytuj | edytuj kod]

Kontakty homoseksualne zostały zalegalizowane w Holandii w 1811 roku, a w 1971 roku zrównano ze sobą wiek osób legalnie dopuszczających się kontaktów homo- i heteroseksualnych, wynosi on 16 lat.[1][2]

Ochrona prawna przed dyskryminacją[edytuj | edytuj kod]

Ogólnokrajowa

Holenderskie prawo gwarantuje ogólny zakaz dyskryminacji przez wzgląd na orientację seksualną. Został on zawarty w kodeksie karnym i Akcie o równym traktowaniu i obejmuje różne dziedziny życia, w tym miejsce pracy. Przepisy te obowiązują w kraju od 1992 roku.[1]

Geje, lesbijki i biseksualiści nie są wykluczeni ze służby wojskowej z powodu swojej orientacji seksualnej.[3]

Terytoria zależne

Holenderskie prawo gwarantujące ogólny zakaz dyskryminacji przez wzgląd na orientację seksualną obowiązuje również na Arubie i Antylach Holenderskich.

Uznanie związków osób tej samej płci[edytuj | edytuj kod]

Ogólnokrajowe

Holandia także jako pierwszy kraj na świecie uznała w 1979 roku konkubinaty par tej samej i przeciwnej płci. Przyznają one większość praw z tych, jakie mają małżeństwa[4].

W 1998 roku w Holandii zalegalizowano związki partnerskie par tej samej i przeciwnej płci. Dają one większość praw z tych, jakie mają małżeństwa, jednakowo dla par tej samej i przeciwnej płci[4].

W 2001 roku Holandia stała się pierwszym krajem na świecie, w którym zalegalizowano małżeństwa osób tej samej płci poprzez rozszerzenie definicji małżeństwa w prawie jako związku dwóch osób różnej lub tej samej płci. Jednocześnie zalegalizowano możliwość adopcji dzieci przez pary tej samej płci.[5][6]

17 lipca 2008 roku holenderska administracja publiczna ogłosiła, że w dokumentach rubryka „nazwisko panieńskie” zmieni nazwę na „nazwisko przy urodzeniu”. Ma to zapobiec dyskryminacji homoseksualistów pragnących przyjąć po ślubie nazwisko partnera[7].

Terytoria zależne

Antyle Holenderskie, podobnie jak Aruba, nie udzielają małżeństw homoseksualnych czy związków partnerskich, ale uznają te zawarte w Holandii. Holenderski sąd uznał, że Aruba ma obowiązek uznawać związki homoseksualne zarejestrowane w macierzystym kraju – Holandii.

Życie osób LGBT w kraju[edytuj | edytuj kod]

Ogólnokrajowe

Holendrzy należą do najbardziej liberalnych narodów świata. Tym samym poziom tolerancji wobec osób homoseksualnych jak i transpłciowych jest bardzo wysoki. Jak pokazał sondaż Eurobarometr, wykonany na zlecenie UE w 2006 roku, 82% Holendrów popiera małżeństwa homoseksualne, a 69% prawa adopcyjne dla osób tej samej płci[8]. Był to najwyższy wynik spośród wszystkich krajów UE.

W Holandii istnieje duża scena gejowska, jej centrum jest Amsterdam. Miasto to dysponuje ponad 100 lokalami (puby, bary, dyskoteki, sauny, hotele, restauracje itp.) gejowskimi i gay-friendly. Mniejszą sceną dysponują Rotterdam, Haga i Nijmegen. Ponadto w każdym większym (ponad 20 tys. mieszk.) mieście istnieje przynajmniej jeden lokal, w którym geje i lesbijki mogą czuć się w miarę swobodnie.

Wydawane są tam publikacje, działają liczne organizacje o zasięgu międzynarodowym i regionalnym, zajmujące się niesieniem pomocy przedstawicielom LGBT na całym świecie. Każdego roku ulicami wielu holenderskich miast maszerują parady mniejszości seksualnych (gaypride parade). Najliczniejszą tego typu manifestacją była parada w Amsterdamie w 2005 roku, która zgromadziła około 350,000 uczestników. W kraju planuje się uruchomienie kanału telewizyjnego o tematyce homoseksualnej.

Pewien wpływ na otwarty stosunek do homoseksualistów może mieć duży stopień ateizacji społeczeństwa Holandii (45%), oraz liberalizm w kwestii obyczajowej większości holenderskich Kościołów protestanckich. Negatywny stosunek Kościoła katolickiego wobec homoseksualistów nie odgrywa w tym kraju dużej roli.

Terytoria zależne

Społeczeństwa Antyli Holenderskich i Aruby należą do tolerujących mniejszości seksualne, w przeciwieństwie do pozostałych regionów na Karaibach. Mile widziani są tam homoseksualni turyści.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]