Sytuacja prawna i społeczna osób LGBT w Meksyku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Prawo wobec kontaktów homoseksualnych[edytuj | edytuj kod]

Kontakty homoseksualne w Meksyku są legalne od przyjęcia przez kraj w 1862 roku francuskiego Kodeksu karnego[1] (w latach 18621867 Meksyk był okupowany przez Francję). Na mocy Meksykańskiego Kodeksu Karnego z 1871 roku homoseksualizm również nie był karalny, ale istniał przepis o publicznej moralności i przyzwoitości, który można było użyć przeciw osobom homoseksualnym. Przepis ten usunięto z państwowego systemu prawnego w 1998 roku. Wiek osób legalnie dopuszczających się kontaktów homo- i heteroseksualnych jest zrównany i wynosi 18 lat.

Ochrona prawna przed dyskryminacją[edytuj | edytuj kod]

Ogólnokrajowa[edytuj | edytuj kod]

W 2001 roku do konstytucji kraju wniesiono poprawkę zakazującą dyskryminacji ze względu na wiele czynników, w tym orientację seksualną.

W 2003 roku do krajowego systemu prawnego włączono przepisy chroniące mniejszości seksualne przed dyskryminacją w wielu różnych aspektach oraz utworzono Radę Narodową do Zapobiegania Dyskryminacji, która zapewnia pomoc osobom homoseksualnym oraz czuwa nad wykonywaniem tego prawa[2].

Regionalna[edytuj | edytuj kod]

Ustawodawstwo miasta Meksyk chroni w pewnym stopniu przed dyskryminacją przez wzgląd na orientację seksualną. Prawo to zakazuje głównie zachęcania do nienawiści wobec gejów i lesbijek oraz dyskryminacji w miejscu pracy.

Stany Aguascalientes i Chiapas posiadają podobne regulacje prawne[2].

Uznanie związków tej samej płci[edytuj | edytuj kod]

     Prawo zakazujące dyskryminacji przez wzgląd na orientację seksualną

     Związki partnerskie

Regionalne[edytuj | edytuj kod]

W 2006 roku związki partnerskie zostały zalegalizowane w stolicy państwa, mieście Meksyk[3]. Ustawa ta została przyjęta przez Radę miasta stosunkiem głosów 43:17.[4][5][6] Związki takie przyznają parom tej samej i przeciwnej płci prawo do dziedziczenia i renty na takich samych zasadach jak małżeństwom, ale wykluczają adopcję dzieci oraz wspólną rejestrację w kasach chorych przez pary homoseksualne[7]. Prawo to weszło w życie 16 marca 2007 roku. Związki te uznawane są tylko w mieście Meksyk.

W 2007 roku podobną regulację prawną przyjął stan Coahuila[8][9]. Ustawa ta weszła w życie 31 stycznia 2007 roku. Na mocy prawa federalnego związki zawarte w stanie Coahuila muszą być uznawane przez inne stany Meksyku.

Wprowadzenie analogicznych ustaw rozważają obecnie władze kilku innych meksykańskich stanów.

Życie osób LGBT w kraju[edytuj | edytuj kod]

Uważa się, że Meksykanie należą do narodów tolerujących mniejszości seksualne. Według badania opinii publicznej, przeprowadzonego w 2002 roku przez Pew Global Attitudes Project, 54% obywateli kraju uważa, że homoseksualizm powinien być akceptowany przez społeczeństwo, a przeciwnego zdania jest 39%.

Zdanie Meksykanów wobec Tak Nie
Pary homoseksualne powinny mieć te same prawa co pary heteroseksualne (2007) 45,7% 47,3%
Pary homoseksualne powinny mieć prawo wziąć ślub (2007) 32,5% 58,3%
Dwie homoseksualne kobiety powinny mieć prawo do adopcji dziecka (2007) 33,6% 58,2%
Dwóch homoseksualnych mężczyzn powinno mieć prawo do adopcji dziecka (2007) 22,9% 68,5%

Źródło Angus Reid Global Monitor, 2007

Scena gejowska i tolerancja wobec gejów i lesbijek jest najlepiej rozwinięta w stolicy kraju oraz miastach Guadalajara, Puerto Vallarta, Tijuana, Cancun i Acapulco[10], które są częstym celem odwiedzin homoseksualnych turystów z USA i Kanady. W każdym dużym mieście i wielu większych miejscowościach turystycznych znajdują się miejsca, gdzie osoby homoseksualne mogą czuć się swobodnie.

W kraju wydawane są publikacje, działają liczne organizacje o zasięgu ogólnokrajowym zajmujące się niesieniem pomocy przedstawicielom LGTB i walką z nietolerancją czy o równouprawnienie. Każdego roku ulicami stolicy maszerują parady mniejszości seksualnych (gaypride parade). Manifestacja z 2007 roku zgromadziła ponad milion uczestników[11].

Meksyk jest państwem w przeważającej części katolickim (89% populacji wyznaje tę religię), więc negatywny wpływ Kościoła katolickiego na postrzeganie osób homoseksualnych jest tu widoczny[potrzebne źródło].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy