Czapetka samarangijska
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Syzygium samarangense)
| Czapetka samarangijska | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | mirtowce |
| Rodzina | mirtowate |
| Rodzaj | czapetka |
| Nazwa systematyczna | |
| Syzygium samarangense (Blume) Merr. & L. M. Perry J. Arnold Arbor. 19:115. 1938 |
|
| Synonimy | |
|
Eugenia javanica Lam., |
|
Czapetka samarangijska (Syzygium samarangense (Blume) Merr. & Perry) – gatunek drzewa z rodziny mirtowatych. Pochodzi z Birmy, Tajlandii, Indonezji, Filipin, Malezji, Nowej Gwinei i Wysp Salomona[2]. Jest uprawiany również w innych krajach o klimacie tropikalnym. W różnych częściach świata owoce posiadają wiele lokalnych nazw[3].
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Wieczniezielone drzewo osiągające do 12 m wysokości.
- Liście
- Podługowate, elipsoidalne, o długości do 25 cm.
- Kwiaty
- Niewielkie, białe, czteropłatkowe.
- Owoce
- Gruszkowate jadalne jagody, do 15 cm długości. Woskowate, stąd jedna z nazw angielskich: "wax apple". Barwa bardzo zróżnicowana, od niemal białej, poprzez czerwoną do niemal czarnej. Smak mało wyrazisty, podobny do chrupiącego jabłka.
- Gatunki podobne
- Czapetka wodnista
Zastosowanie [edytuj]
- Drzewo hodowane głównie dla owoców, owoce wykorzystywane w kuchni malajskiej
- Na Filipinach drewno używane do budowy chat;
- Kwiaty wykorzystywane na Tajwanie w celach leczniczych[4].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-21].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-01-17].
- ↑ M.M.P.N.D. - Sorting Syzygium names
- ↑ Java Apple
Bibliografia [edytuj]
- Jens Rohwer: Atlas roślin tropikalnych. Warszawa: Horyzont, 2002. ISBN 83-7311-378-9.