Sza'ar HaGolan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sza'ar HaGolan
שער הגולן
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Populacja (2009)
• liczba ludności

533
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Sza'ar HaGolan
Sza'ar HaGolan
Ziemia 32°41′11″N 35°36′12″E/32,686389 35,603333Na mapach: 32°41′11″N 35°36′12″E/32,686389 35,603333
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Sza'ar HaGolan (hebr. שער הגולן; pol. Brama Golanu) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Emek Hayarden, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (HaTenoa'a HaKibbutzit).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc jest położony w dolinie Kinaret, w odległości dwóch kilometrów na południe od jeziora Tyberiadzkiego w Dolnej Galilei. Leży w depresji Rowu Jordanu na wysokości 188 metrów p.p.m., pomiędzy rzekami Jordan i Jarkon. Kibuc leży dwanaście kilometrów na południowy wschód od miasta Tyberiady.

W jego otoczeniu znajdują się kibuce Masada, Degania Bet, Ma'agan i Tel Katzir, oraz strefa przemysłowa Samakh.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Liczba mieszkańców Sza'ar HaGolanu[1]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wykopaliska archeologiczne przy kibucu Sza'ar HaGolan
Zniszczona wieża ciśnień w kibucu Sza'ar HaGolan, 1948
Ceramika eksponowana w Muzeum Kultury Jarmuckiej

Badania archeologiczne odkryły przy kibucu stanowisko kultury jarmuckiej. Odkryta wieś pochodzi z okresu neolitu, i była zamieszkała przez ludzi będących w okresie przejściowym z koczowniczego trybu życia na rzecz stałego osadnictwa[2].

Kibuc został założony w dniu 21 marca 1937, jednocześnie z sąsiednim kibucem Masada. Założycielami byli członkowie młodzieżowego ruchu syjonistycznego przez członków ruchu Ha-Szomer Ha-Cair, będący żydowskimi imigrantami z Czechosłowacji i Polski. Grupa założycielska została sformowana w 1930 w Riszon le-Cijjon, i była nazywana "Ein Hakore". Ze względu na fakt, że w 1936 w Mandacie Palestyny wybuchła Rewolta arabska, kibuc Sza'ar HaGolan od samego początku swojego istnienia posiadał palisadę obronnę i wieżę obserwacyjną.

Przyjęta 29 listopada 1947 Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała te tereny państwu żydowskiemu. Jednak na samym początku Wojny o niepodległość rejon doliny zaatakowały wojska syryjskie. W dniach 15-21 maja 1948 doszło tutaj do bitwy o Dolinę Kinaret, podczas której rankiem 16 maja kibuc Sza'ar HaGolan został ostrzelany przez artylerię i zbombardowany z powietrza. Następnie Syryjczycy usiłowali zająć kibuc, zostali jednak odparci przez jego obrońców. Rankiem 18 maja kibuc został ewakuowany. Opuszczoną osadę natychmiast zajęli Syryjczycy, którzy zniszczyli prawie całkowicie kibuc. Po zakończeniu walk, w dniu 22 maja izraelscy żołnierze zajęli zniszczony Sza'ar HaGolan[3]. Po wojnie kibuc został szybko odbudowany.

Podczas Wojny sześciodniowej w 1967 kibuc był zagrożony bezpośrednim atakiem syryjskim ze Wzgórz Golan, zostało ono jednak szybko odsunięte. W następnych latach w kibucu wybudowano schrony, umożliwiające mieszkańcom chronienie się w przypadku ostrzału artyleryjskiego osiedla. Sytuacja w rejonie granicy uspokoiła się dopiero po Wojnie Jom Kippur w 1973[4].

Kultura[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się Muzeum Kultury Jarmuckiej. Można obejrzeć tutaj dużą liczbę siekier i toporów z gładzonego kamienia, noży, zębatych sierpów i ostrzy strzał. Odnaleziona ceramika była zdobiona początkowo wzorami wyciśniętymi w glinie, w późniejszym okresie pasmami czerwonej farby. Występowała sztuka religijna, m.in. figurki z gliny[2].

Poza tym w kibucu znajduje się dom kultury i biblioteka.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole.

Sport i rekreacja[edytuj | edytuj kod]

W skład zaplecza sportowego wchodzi boisko do koszykówki i boisko do piłki nożnej.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie (pszenica, kukurydza, pomidory i arbuzy). Dodatkowo uprawia się daktylowce, awokado, banany i mango. Osobną branżą jest produkcja miodu w tutejszych pasiekach. Hodowla bydła obejmuje krowy mleczne. Jest tu także ferma drobiu[5].

W sektorze usług działa pralnia, oraz drobne firmy działające w branżach transportowych, spawalniczych, elektrycznych, budowlanych i ogrodniczych. W ostatnich latach coraz większą rolę odgrywa turystyka. Kibuc oferuje pokoje noclegowe i wyżywienie.

Z zakładów produkcyjnych znajduje się tutaj firma Golan Plastic Products Ltd. produkująca rury z polietylenu do transportu ciepłej i zimnej wody. Zakład eksportuje większość swojej produkcji do 40 krajów na całym świecie[6].

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się sklep wielobranżowy oraz przychodnia zdrowia.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się w kierunku zachodnim na drogę nr 7589, którą jadąc na zachód dojeżdża się do sąsiedniego kibucu Masada, a jadąc dalej dojeżdża się do drogi nr 90 i kibucu Afikim. Natomiast droga prowadząca w kierunku północno wschodnim umożliwia dojechanie do drogi nr 98 prowadzącej na Wzgórza Golan.

Przypisy

  1. Dane statystyczne z kolejnych lat (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2011-06-04].
  2. 2,0 2,1 Stanisław Gądecki: Archeologia biblijna. T. I. Gniezno: Gaudentinum, 1994, s. 127-129. ISBN 83-85654-24-0.
  3. Yitzhak Broshi: Battles of the Kinarot Valley. W: Binyamin Etzioni: Tree and Dagger – Battle Path of the Golani Brigade. Ma'arakhot Publishing, 1951, s. 162-170. [dostęp 2011-06-04]. (hebr.)
  4. Historia (hebr.). W: Kibbutz Shaar HaGolan [on-line]. [dostęp 2011-06-06].
  5. Kibuc dzisiaj (hebr.). W: Kibbutz Shaar HaGolan [on-line]. [dostęp 2011-06-06].
  6. Golan Plastic Products (ang.). W: Golan Plastic Products [on-line]. [dostęp 2011-06-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]