Szachowe dzieciństwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.

Szachowe dzieciństwo
Searching for Bobby Fischer
Gatunek film biograficzny
Data premiery 11 sierpnia 1993
Kraj produkcji Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 110 min.
Reżyseria Steven Zaillian
Scenariusz Fred Waitzkin
Steven Zaillian
Główne role Max Pomeranc
Joe Mantegna
Joan Allen
Ben Kingsley
Laurence Fishburne
Michael Nirenberg
Robert Stephens
Muzyka James Horner
Zdjęcia Conrad L. Hall
Scenografia Steve Shewchuk
Gregory P. Keen
David Gropman
Montaż Wayne Wahrman
Produkcja Scott Rudin
William Horberg
Wytwórnia Mirage Entertainment
Dystrybucja Paramount Pictures

Szachowe dzieciństwo (ang. Searching for Bobby Fischer) – amerykański film biograficzny z 1993 roku w reżyserii Stevena Zailliana; adaptacja książki Freda Waitzkina opisującej dzieciństwo jego syna Josha.

W Wielkiej Brytanii film ten dystrybuowany był pod tytułem Innocent Moves (pol. Niewinne posunięcia). W 1994 roku reżyser Steven Zaillian otrzymał za Szachowe dzieciństwo nagrodę MTV Movie Award w kategorii Najlepszy nowy twórca.

Dodatkową atrakcją filmu jest udział dwóch czołowych amerykańskich arcymistrzów, Joela Benjamina i Romana Dżindżichaszwilego, jak również mistrza międzynarodowego Kamrana Shiraziego.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Max Pomeranc Josh Waitzkin
Joe Mantegna Fred Waitzkin
Joan Allen Bonnie Waitzkin
Ben Kingsley Bruce Pandolfini
Laurence Fishburne Vinnie
Michael Nirenberg Jonathan Poe
Robert Stephens nauczyciel Poego
David Paymer Kalev
Hal Scardino Morgan
William H. Macy ojciec Tunafisha
Dan Hedaya dyrektor turnieju
Laura Linney nauczycielka

Pojedynek Waitzkin - Poe[edytuj | edytuj kod]

a b c d e f g h
8
Chessboard480.svg
c8 black rook
d8 black bishop
a7 black pawn
g7 black pawn
b6 black knight
e6 white king
f6 white pawn
e5 white rook
g5 white bishop
e4 white knight
h4 white pawn
c2 black king
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1
a b c d e f g h
Pozycja w filmie przed propozycją remisu.

Pod koniec filmu, Josh gra w ostatniej rundzie z najtrudniejszym przeciwnikiem o nazwisku Jonathan Poe. Prawdziwy przeciwnik Josha nie nazywał się Jonathan Poe, tylko Jeff Sarwer (chłopiec młodszy od Josha o 2 lata). Pod koniec partii w filmie Josh zaproponował Jonathanowi remis. Poe odrzucił propozycję i kontynuował grę, ostatecznie przegrywając. Sarwer w rzeczywistości również odrzucił propozycję remisu, jednak partia zakończyła się właśnie takim wynikiem (na szachownicy pozostały tylko dwa króle)[1] i obaj zostali mistrzami, dzieląc tytuł.

Na diagramie pokazano pozycję w partii przed tym, jak Josh zaproponował Jonathanowi remis. Ta pozycja nie miała miejsca w prawdziwym pojedynku Sarwer - Waitzkin. Została wymyślona specjalnie na potrzeby filmu przez Josha Waitzkina i Bruce'a Pandolfiniego (trenera Josha, wcześniej również trenera Jeffa Sarwera). Wykonano następujące posunięcia:

  1. ...g:f6
  2. G:f6 Wc6+
  3. Kf5 W:f6+!
  4. S:f6 G:f6
  5. K:f6 Sd7+
  6. Kf5 S:e5
  7. K:e5?? a5
  8. h5 a4
  9. h6 a3
  10. h7 a2
  11. h8H a1H+
  12. Kf5 H:h8 0-1 (białe poddały się)

W październiku 1995 r. w Chess Life, arcymistrz Larry Evans uznał, że gra białych była niepoprawna. Jonathan mógł zremisować (podwójny znak zapytania po 7. ruchu białych wskazuje na poważny błąd) poprzez wykonanie posunięcia pionem, zamiast zbicia skoczka.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]