Szachowe dzieciństwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.

Szachowe dzieciństwo
Searching for Bobby Fischer
Gatunek film biograficzny
Data premiery 11 sierpnia 1993
Kraj produkcji Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 110 min.
Reżyseria Steven Zaillian
Scenariusz Fred Waitzkin
Steven Zaillian
Główne role Max Pomeranc
Joe Mantegna
Joan Allen
Ben Kingsley
Laurence Fishburne
Michael Nirenberg
Robert Stephens
Muzyka James Horner
Zdjęcia Conrad L. Hall
Scenografia Steve Shewchuk
Gregory P. Keen
David Gropman
Montaż Wayne Wahrman
Produkcja Scott Rudin
William Horberg
Wytwórnia Mirage Entertainment
Dystrybucja Paramount Pictures

Szachowe dzieciństwo (ang. Searching for Bobby Fischer) – amerykański film biograficzny z 1993 roku w reżyserii Stevena Zailliana; adaptacja książki Freda Waitzkina opisującej dzieciństwo jego syna Josha.

W Wielkiej Brytanii film ten dystrybuowany był pod tytułem Innocent Moves (pol. Niewinne posunięcia). W 1994 roku reżyser Steven Zaillian otrzymał za Szachowe dzieciństwo nagrodę MTV Movie Award w kategorii Najlepszy nowy twórca.

Dodatkową atrakcją filmu jest udział dwóch czołowych amerykańskich arcymistrzów, Joela Benjamina i Romana Dżindżichaszwilego, jak również mistrza międzynarodowego Kamrana Shiraziego.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Max Pomeranc Josh Waitzkin
Joe Mantegna Fred Waitzkin
Joan Allen Bonnie Waitzkin
Ben Kingsley Bruce Pandolfini
Laurence Fishburne Vinnie
Michael Nirenberg Jonathan Poe
Robert Stephens nauczyciel Poego
David Paymer Kalev
Hal Scardino Morgan
William H. Macy ojciec Tunafisha
Dan Hedaya dyrektor turnieju
Laura Linney nauczycielka

Pojedynek Waitzkin - Poe[edytuj | edytuj kod]

Chess zhor 26.png
Chess zver 26.png
a8 b8 c8 d8 e8 f8 g8 h8
a7 b7 c7 d7 e7 f7 g7 h7
a6 b6 c6 d6 e6 f6 g6 h6
a5 b5 c5 d5 e5 f5 g5 h5
a4 b4 c4 d4 e4 f4 g4 h4
a3 b3 c3 d3 e3 f3 g3 h3
a2 b2 c2 d2 e2 f2 g2 h2
a1 b1 c1 d1 e1 f1 g1 h1
Chess zver 26.png
Chess zhor 26.png
Pozycja w filmie przed propozycją remisu.

Pod koniec filmu, Josh gra w ostatniej rundzie z najtrudniejszym przeciwnikiem o nazwisku Jonathan Poe. Prawdziwy przeciwnik Josha nie nazywał się Jonathan Poe, tylko Jeff Sarwer (chłopiec młodszy od Josha o 2 lata). Pod koniec partii w filmie Josh zaproponował Jonathanowi remis. Poe odrzucił propozycję i kontynuował grę, ostatecznie przegrywając. Sarwer w rzeczywistości również odrzucił propozycję remisu, jednak partia zakończyła się właśnie takim wynikiem (na szachownicy pozostały tylko dwa króle)[1] i obaj zostali mistrzami, dzieląc tytuł.

Na diagramie pokazano pozycję w partii przed tym, jak Josh zaproponował Jonathanowi remis. Ta pozycja nie miała miejsca w prawdziwym pojedynku Sarwer - Waitzkin. Została wymyślona specjalnie na potrzeby filmu przez Josha Waitzkina i Bruce'a Pandolfiniego (trenera Josha, wcześniej również trenera Jeffa Sarwera). Wykonano następujące posunięcia:

  1. ...g:f6
  2. G:f6 Wc6+
  3. Kf5 W:f6+!
  4. S:f6 G:f6
  5. K:f6 Sd7+
  6. Kf5 S:e5
  7. K:e5?? a5
  8. h5 a4
  9. h6 a3
  10. h7 a2
  11. h8H a1H+
  12. Kf5 H:h8 0-1 (białe poddały się)

W październiku 1995 r. w Chess Life, arcymistrz Larry Evans uznał, że gra białych była niepoprawna. Jonathan mógł zremisować (podwójny znak zapytania po 7. ruchu białych wskazuje na poważny błąd) poprzez wykonanie posunięcia pionem, zamiast zbicia skoczka.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]