Szachownica cesarska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Szachownica cesarska
Orangeflowerinsweden.JPG
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd liliowce
Rodzina liliowate
Rodzaj szachownica
Gatunek szachownica cesarska
Nazwa systematyczna
Fritillaria imperialis L.
Sp. pl. 1:303. 1753
Synonimy

Petilium imeriale

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Szachownica cesarska, cesarska korona (Fritillaria imperialis L.) – gatunek rośliny cebulowej należący do rodziny liliowatych (Liliaceae). Występuje w stanie dzikim w południowej Azji – od Wyżyny Irańskiej po północne Indie. W Polsce uprawiana jako roślina ozdobna.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, prosta, gruba, o wysokości do 1m, obficie ulistniona.
Liście
Lancetowate, zaostrzone. Na szczycie łodygi, nad kwiatami pęk liści.
Kwiaty
Dzwonkowate na długich szypułkach, zwisłe, zebrane pod szczytem łodygi w okółek. Okwiat ciemnoceglasty, pomarańczowy lub żółty.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Kwitnie na przełomie kwietnia i maja. Roślina trująca. Wydziela brzydką woń odstraszającą nornice i myszy, które często żerują na cebulkach innych roślin ozdobnych.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina uprawna
  • Dawniej stosowana także jako roślina lecznicza.
  • Używana do sadzenia na rabatach z bylinami a także w ogrodach skalnych.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Szachownica cesarska wymaga gleb bardzo żyznych, niezbyt ciężkiej, przepuszczalnej, wilgotnej i zasobnej w składniki pokarmowe (najlepiej o odczynie pH obojętnym). Najlepszym miejscem są stanowiska słoneczne lub lekko zacienione. Jest wrażliwa na wiosenne przymrozki. Rozmnażana jest przez cebulki przybyszowe oddzielane od cebul matecznych i przechowywane w wilgotnym torfie. Sadzone są we wrześniu [2].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-07-29].
  2. Szachownica cesarska (pol.). Murator S.A., 2013. [dostęp 2013-04-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.