Szachy trzyosobowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Szachownica przeznaczona do gry w szachy dla trzech osób.

Szachy trzyosobowe – odmiana szachów przeznaczona do gry w trzy osoby. Jako pierwszy opisał je (według własnego pomysłu) Włoch F. Marinelli w 1772. Używa się w niej niestandardowej szachownicy: heksagonalnej lub trójstronnej.

Szachownice heksagonalne[edytuj | edytuj kod]

Szachownice trójstronne[edytuj | edytuj kod]

  • Odmiana Selfa (autor: Hency J. Self)
  • Szachy dla trzech osób (autor: Robert Zubrin)[1]
  • Szachy potrójne (autor: Philip Marinelli)
  • Trioszachy
  • Gra Waidera (autor: Waider)
  • Szachownica dla trzech osób wymyślona przez krakowskiego naukowca dr. Jacka Filka. Właścicielem patentu jest krakowski antykwariusz Jerzy Luberda. Wynalazek został nagrodzony srebrnym medalem na Międzynarodowej Wystawie Wynalazków Idee - Wynalazki - Nowości (Norymberga 1992) i brązowym medalem na Światowej Wystawie Wynalazków (Bruksela 1992).

Inne szachownice[edytuj | edytuj kod]

  • Szachy trójkolorowe (używa się w nich przestrzennej szachownicy lub szachownicy z trzema kolorami pól);
  • 3-man chess (używa się w nich okrągłej szachownicy);
  • Szachy Orwella (używa się w nich szachownicy walcowatej, podobnej do tej, jakiej się używa w szachach cylindrycznych);
  • Szachownica dla trzech osób - szachownica składająca się z trzech 32-polowych stref (tradycyjnych połówek szachownicy) i dodatkowej, czwartej strefy w kształcie trójkąta równobocznego (Urząd Patentowy RP, zastrzeżenie nr 112964, autorzy: Skowron Ryszard, Palęcki Piotr, Klimczak Sebastian)

Turnieje szachów dla trzech[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy turniej szachów dla trzech odbył się w Krakowie w 17 listopada 1996. Zwycięzcą turnieju został Jakub Filipek.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons