Szacki Park Narodowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Szacki Park Narodowy (ukr. Шацький національний природний парк) – park narodowy położony w obwodzie wołyńskim na Ukrainie. Utworzony 28 grudnia 1983 w celu ochrony rzadkich naturalnych kompleksów w rejonie Jezior Szackich. Początkowo posiadał powierzchnię 32 515 ha; w 1999 obszar Parku został powiększony do 48 977 ha (powierzchnia całkowita). Teren parku został podzielony na cztery strefy o różnych reżimach ochronnych. Są to strefy: ochrony ścisłej (5 144,9 ha), regulowanej rekreacji (12 971,1 ha), stacjonarnej rekreacji (978 ha) i gospodarcza (29 883 ha). Największym bogactwem Parku są 24 jeziora o łącznej powierzchni 6400 ha, które stanowią około 14% jego powierzchni. Największym z nich jest jezioro Świtaź, zwane na Ukrainie Ukraińskim Bajkałem (2 750 ha). Ponad połowę powierzchni parku zajmują lasy, w większości bory sosnowe[1]. 4% powierzchni Parku zajmują torfowiska, które występują głównie w pobliżu jezior. Największy kompleks torfowisk znajduje się we wschodniej części Parku. Około 7% powierzchni zajmują łąki, a 25% – pola uprawne i tereny zabudowane. Największą miejscowością jest osiedle miejskie Szack, w którym znajduje się siedziba dyrekcji Parku.

W 2002 Park wszedł w skład szackiego rezerwatu biosfery o powierzchni całkowitej ok. 75 tys ha.

Aktualnie razem z polskim rezerwatem biosfery Polesie Zachodnie (140 tys. ha) oraz białoruskim rezerwatem biosfery Polesie Nadbużańskie tworzy on Transgraniczny Rezerwat Biosfery Polesie Zachodnie[2].

  • Flora: 789 gatunków roślin, w tym 32 wymienione w Czerwonej Księdze Ukrainy.
  • Fauna: 33 gatunki wymienione w Czerwonej Księdze Ukrainy.

Na terenie Parku występuje ponad 240 gatunków ptaków, w tym około 200 lęgowych. Do najrzadszych należą : żuraw, cietrzew, bocian czarny, srokosz, gadożer, derkacz, bielik.

Większe jeziora wchodzące w skład Parku[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Szackich jezior błękit, refa.franciszkanie.pl
  2. Rezerwat biosfery Polesie Nadbużańskie. Część I – Walory przyrodnicze i kulturowe, pracownia.org.pl
  3. Za czasów administracji polskiej jezioro to określano wymiennie obiema nazwami, które pochodziły od wsi Pulemiec i Pulmo, leżących na przeciwległych brzegach jeziora