Szafirek drobnokwiatowy
| Szafirek drobnokwiatowy | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | jednoliścienne |
| Rząd | szparagowce |
| Rodzina | szparagowate |
| Rodzaj | szafirek |
| Gatunek | szafirek drobnokwiatowy |
| Nazwa systematyczna | |
| Muscari botryoides (L.) P. Mill. Gard. dict. ed. 8: Muscari no. 1. 1768[2] |
|
| Synonimy | |
|
Hyacinthus botryoides L., Muscari heldreichii Boiss. |
|
Szafirek drobnokwiatowy (Muscari botryoides) – gatunek rośliny z rodziny szparagowatych. Występuje Europie środkowo-południowej od Bałkanów i Półwyspu Apenińskiego na północ do Białorusi, Polski, Niemiec i Francji[2].
Spis treści |
Morfologia[edytuj]
Cebule biało-szare obwodzie do 10 cm. Liście koloru zielonego, sztywne o szerokości 3-13 mm, rozszerzające się ku górze. Kwiaty niebieskie, kuliste, o białych brzegach w gęstych gronach o długości ok. 8 cm. Bezwonne.
Zastosowanie[edytuj]
Sadzone w grupach jako rośliny ozdobne (np. na trawniku), do tworzenia obwódek, na rabaty oraz do bukietów jako kwiat cięty.
Uprawa[edytuj]
Szafirki nie są roślinami wymagającymi, radzą sobie na przeważającej ilości stanowisk. Najlepsze warunki to żyzna, próchnicza, piaszczysto-gliniasta gleba, lekko wilgotna. Stanowisko słoneczne lub półcień. Rośliny kwitną od kwietnia do maja. Szafirki rozmnaża się z nasion lub cebulek przybyszowych. Siew wykonuje się jesienią. Cebule wykopuje się i przesadza w czerwcu. Cebulki sadzi się w lipcu, liście mogą pojawić się tego samego roku. Można też sadzić w październiku. Rośliny najlepiej prezentują się w grupach. Sadzi się je na głębokości ok. 5 cm. Cebulki przesadzamy możliwie jak najczęściej ze względu na dość szybki przyrost cebul przybyszowych.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-10-13].
- ↑ 2,0 2,1 Taxon: Muscari botryoides (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture. [dostęp 2010-10-15].
Bibliografia[edytuj]
- Lenka Křesadlowá, Stanislav Wilím: Cebulowe rośliny ozdobne. Warszawa: Wydawnictwo Natalis, 2006. ISBN 83-60326-02-9.