Szafran żółtokwiatowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szafran żółtokwiatowy
Crocus aureus a1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd szparagowce
Rodzina kosaćcowate
Rodzaj szafran
Gatunek szafran żółtokwiatowy
Nazwa systematyczna
Crocus flavus Weston
Bot. Univ. 2: 237 (1771)
Synonimy

Crocus aureus Sm. in J.Sibthorp & J.E.Smith

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Szafran zółtokwiatowy[2], szafran żółty, krokus żółty, k. złocisty, (Crocus flavus West.) - gatunek rośliny z rodziny kosaćcowatych (Iridaceae). Pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego[3]. Jest uprawiany jako roślina ozdobna.

Morfologia i biologia[edytuj | edytuj kod]

Pod ziemią posiada bulwocebule, z których na wiosnę, jeszcze przed rozwojem liści wyrastają złocistożółte kwiaty. Otoczone błoniastą pochewką liście rozwijają się w pełni dopiero po przekwitnieniu. Są wąskie i rynienkowate. Cała roślina ma wysokość ok. 10 cm.

Zastosowanie i uprawa[edytuj | edytuj kod]

  • Zastosowanie. Nadaje się do ogródków skalnych, na rabaty i obrzeża rabat. Może też być uprawiany na trawniku. Najbardziej efektownie wygląda uprawiany w grupkach. Może być również pędzony w szklarni.
  • Najlepiej rośnie na próchniczno-piaszczystej glebie i w pełnym słońcu[4]. Rozmnaża się go przez przybyszowe bulwki, lub z nasion[3]. Przystosowany jest do rejonów o cieplejszym klimacie, jednak dobrze przetrzymuje u nas zimę, aby zaś nie przemarzał przy bezśnieżnej a mroźnej zimie, należy go przed zimą okryć (np, ściółką), na wiosnę zaś przed zakwitnięciem ściągnąć okrycie[3][4].
Morfologia

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-09].
  2. Gawryś Wiesław: Słownik roślin zielnych. Kraków: Officina Botanica, 2008. ISBN 978-83-925110-5-2.
  3. 3,0 3,1 3,2 zbiorowe: A-Z encyklopedia. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
  4. 4,0 4,1 Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.