Szakal czaprakowy
| Szakal czaprakowy | |
| Canis mesomelas[1] | |
| Schreber, 1775 | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | drapieżne |
| Podrząd | psokształtne |
| Rodzina | psowate |
| Rodzaj | Canis |
| Gatunek | szakal czaprakowy |
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Szakal czaprakowy (Canis mesomelas) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych. Występuje w Afryce na południe od Sahary. Wyróżnia się 2 podgatunki[3][1].
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
Długość ciała wynosi 45–90 cm, wysokość w kłębie 30,8–41,8 cm, ciężar 7–13,5 kg.[4] Osobniki występujące na południu kontynentu są większe od kuzynów występujących na północy. Głowa przypomina głowę lisa – ma długie uszy, dość krótki pysk i duże oczy. Uzębienie jak u kojota. Jego ogon i grzbiet są czarne z białymi plamami, boki szarobrązowe, a brzuch żółty.
Tryb życia [edytuj]
Żyje samotnie lub w parach. Ciąża trwa około 9 tygodni, liczba młodych 4–6. Występuje licznie, ludzie polują na niego dla skóry.
Jest wszystkożerny. Żywi się gryzoniami, jajami, owadami i padliną.
W niewoli żyje do 14 lat, w środowisku naturalnym do 7 lat.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Canis mesomelas w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Canis mesomelas. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Canis mesomelas. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 17 października 2009]
- ↑ Black-backed jackal. Lioncrusher's Domain. [dostęp 2007-09-13].
Bibliografia [edytuj]
- Tadeusz Kaleta "Dzikie psy i hieny", Wydawnictwo "Wiedza Powszechna", Warszawa 1998
