Szamir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Szamir – w Biblii Hebrajskiej słowo to oznacza diament, używany do rycia w twardym materiale. Następnie nazywano tak każdy twardy kamień. Z czasem jednak, zarówno w żydowskiej literaturze rabinicznej jak i ludowej, został uznany za małego robaka, który potrafił przegryzać się przez najtwardszy materiał. Pojawia się w licznych legendach żydowskich. Między innymi miał być użyty przez Salomona do zbudowania Świątyni Jerozolimskiej, której nie można było zbudować przy użyciu metalu, gdyż ten służył do prowadzenia wojen. Szamir przestał istnieć po zburzeniu drugiej Świątyni w 70 r. n.e. Występował także w legendach chrześcijańskich i muzułmańskich.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Rafał Żebrowski, Szamir [w:] Polski Słownik Judaistyczny, t. II, Warszawa 2003, s. 616