Szara strefa (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szara strefa
The Grey Zone
Gatunek dramat wojenny
Rok produkcji 2001
Data premiery Ziemia 13 września 2001
(MFF w Toronto)
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 108 min.
Reżyseria Tim Blake Nelson
Muzyka Jeff Danna
Zdjęcia Russell Lee Fine
Scenografia Maria Djurkovic
Kostiumy Marina Draghici
Montaż Michelle Botticelli, Tim Blake Nelson
Produkcja Pamela Kofler, Christin Vachon,
Tim Blake Nelson, Avi Lerner, Danny Lerner
Wytwórnia Milennium Films
Dystrybucja Lions Gate
Budżet 5 mln. $

Szara strefa (org. The Grey Zone) – amerykański dramat wojenny z 2001 roku w reż. Tima Blake'a Nelsona. Film, o czym informują napisy, oparty jest na autentycznych wydarzeniach.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Obóz koncentracyjny Auschwitz-Birkenau jesienią 1944. Grupa więźniów z Sonderkommando, wiedząc jaki los ich czeka (po czterech miesiącach pracy zostaną zabici i zastąpieni nowymi więźniami) i orientując się w szybkich postępach Armii Czerwonej, planuje wzniecić bunt i uciec z obozu. Obozowe Gestapo wpada jednak na ślad spisku i do zrywu dochodzi wcześniej niż planowano. Wobec miażdżącej przewagi esesmanów i pomimo zabicia wielu z nich, bunt zostaje szybko i krwawo spacyfikowany, a jego uczestnicy zabici w walce lub rozstrzelani. Tłem do ukazywanych wydarzeń jest codzienność z życia Sonderkommando – gazowanie i kremacja więźniów.

Obsada aktorska[edytuj | edytuj kod]

i inni.

O filmie[edytuj | edytuj kod]

Fabuła filmu oparta jest częściowo na wspomnieniach rumuńskiego Żyda, więźnia Oświęcimia i asystenta Josefa Mengele – dr. Miklósa Nyiszli. Jednak po za osobą samego Nyiszli, kilku esesmanów, dr. Mengele, obozu i buntu więźniów XII Sonderkommando z literackim pierwowzorem ma ona nie wiele wspólnego.

Informacje zawarte w napisach filmu nie odpowiadają prawdzie – dr Nyiszli po powrocie do Rumunii ponownie uprawiał zawód lekarza (napisy głoszą, że nigdy więcej nie praktykował), wojnę przeżyła również jego córka (z napisów wynika, że zaginęła), nie zmarł również śmiercią naturalną, ale na zawał serca[1].

Sonderkommanda w obozach zagłady nie zostały utworzone w celu "ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej". Były to komanda zatrudniane bezpośrednio przy mordowaniu wszelkich więźniów lub też do zacierania śladów ludobójstwa. Dla przykładu: pierwsze sonderkommando w Oświęcimiu założone zostało w celu obsługi pierwszego krematorium i uczestniczyło w pierwszych próbach gazowania cyklonem na polskich więźniach politycznych oraz radzieckich jeńcach wojennych.

Film przy budżecie 5 mln. dolarów przyniósł niewiele ponad 500 tys. dolarów wpływów w ciągu 9 tygodni wyświetlania w kinach amerykańskich, co dawało mu 252 pozycję w rankingu oglądalności roku 2002[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Miklós Nyiszli: Byłem asystentem doktora Mengele. Oświęcim: Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, 2000. ISBN 83-906992-6-5.
  2. The Grey Zone (ang.). W: Box Office Mojo [on-line]. [dostęp 15 grudnia 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]