Szare kluski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Zobacz też: kluski żelazne.

Szare kluski (lub szare kluchy[1]) – tradycyjne dla kuchni wielkopolskiej kluski, przygotowywane ze startych, surowych ziemniaków. Ich nazwa pochodzi od charakterystycznej barwy, jaką nadaje im ten składnik[2].

Szare kluski podawano już w XIX wieku, kiedy to w Wielkopolsce spopularyzowały się ziemniaki. Pojawiały się w książkach kucharskich, m.in. w Najnowszej kuchni Marty Norkowskiej z 1918 roku i w książce Dobra Gospodyni, czyli podręcznik kucharski dla polskiego domu z 1933[2].

Potrawę przygotowuje się, mieszając starte surowe ziemniaki (odsączone uprzednio z soku) z mąką, jajkami i solą, a następnie powstałą masę zrzuca się łyżką na osolony wrzątek[2] (bezpośrednio lub zsuwając masę z pokrywki garnka[1]. Otrzymane w ten sposób kluski są szare, mają nieregularny kształt i powierzchnię oraz zbitą, półtwardą konsystencję. Ich długość może wynosić od 0,5 do 4 centymetrów, a szerokość – od 0,5 do 1 centymetra[2]. Podaje się je zazwyczaj wymieszane z pokrojonym w drobną kostkę i podsmażonym boczkiem i cebulą[1]. Tradycyjnym dodatkiem do szarych klusek jest zasmażana kapusta kiszona. Tuż po II wojnie światowej zamiast kapusty używano brukwi[1].

11 maja 2007 roku potrawa została wpisana przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi na Krajową listę produktów tradycyjnych[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Waldemar Kurowski, Andrzej Niczyperowicz: 365 obiadów poznańskich babci Moniki. Chronica, 2004, s. 263. ISBN 83-920994-1-9.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Szare kluski. W: Lista produktów tradycyjnych [on-line]. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi.