Szarif

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Szarif (ar. شريف مكة) – tytuł władców Mekki. Dynastia potomków Hasana, syna kalifa Alego i Fatimy. Objęli władzę w Mekce około 960 r. Szarifowie byli zaangażowani w walki wewnętrzne między lokalnymi władcami Arabii, co uniemożliwiło im stworzenie silnego organizmu państwowego. Choć formalnie zachowywali niezależność, byli zawsze uzależnieni od władzy kalifów, a następnie mameluków i Osmanów. Ostatni szarif został obalony przez Saudów w 1925 r.

Lista szarifów Mekki[edytuj | edytuj kod]

Ród Musawi

Ród Haszymitów

Ród Katady