Szarota błotna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Szarota błotna | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | astrowate |
| Podrodzina | Asteroideae |
| Rodzaj | szarota |
| Gatunek | szarota błotna |
| Nazwa systematyczna | |
| Gnaphalium uliginosum L. Sp. pl. 2:856. 1753 |
|
| Synonimy | |
|
Filaginella uliginosa (L.) Opiz. |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Szarota błotna (Gnaphalium uliginosum L.) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Występuje w całej Europie i na znacznej części Azji, rozprzestrzenił się też gdzieniegdzie poza tym obszarem swojego rodzimego występowania[2].W Polsce jest dość pospolity na całym obszarze.
Spis treści |
Morfologia[3][4] [edytuj]
- Pokrój
- Krzaczkowaty. Roślina osiąga wysokość 5-20 cm. Cała roślina jest silnie wełnistofilcowata.
- Łodyga
- Wzniesiona, rozgałęziająca się przy samej nasadzie.
- Liście
- Ulistnienie skrętoległe. Liście podługowate, zwężone u nasady.
- Kwiaty
- W drobnych koszyczkach skupionych w liczne główki otoczone liśćmi i zebrane w nibygrona. Kwiaty żółtawobiałe, bardzo drobne, wszystkie rurkowate; wewnętrzne w koszyczku są obupłciowe, zewnętrzne to kwiaty słupkowe. Listki okrywy koszyczków są brunatne i biało obrzeżone.
Biologia i ekologia [edytuj]
Roślina jednoroczna. Lubi siedliska wilgotne: brzegi rzek, bagniste łąki, wilgotne pola i ugory (chwast). W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Cyperetalia fusci[5]. Kwitnie od czerwca do października. Kwiaty przedprątne, zapylane przez błonkówki[6].
Ciekawostki [edytuj]
- Była dawniej używana jako roślina lecznicza. Jej ziele Herba Gnaphalis uliginosi zawierające karoten, fitosterole i olejki eteryczne stosowano jako środek obniżający ciśnienie krwi[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-27].
- ↑ 3,0 3,1 Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
- ↑ Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
- ↑ Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
