Szarota norweska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Szarota norweska
Gnaphalium norvegicum a1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Asteroideae
Rodzaj szarota
Gatunek szarota norweska
Nazwa systematyczna
Gnaphalium norvegicum Gunnerus
Fl. Norv. ii. 105.
Synonimy

G. sylvaticum L. subsp. norvegicum (Gunnerus) Rouy
Omalotheca norvegica (Gunnerus) Sch. Bip. & F.W.Schultz

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Szarota norweska (Gnaphalium norvegicum Gunnerus) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. W Polsce występuje wyłącznie w Sudetach i Karpatach. Jest tam dość pospolity. Status gatunku we florze Polski: gatunek rodzimy lub zadomowiony.

Pokrój
Morfologia

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Prosta, wzniesiona, pojedyncza i pokryta białoszarym kutnerem.
Liście
Ulistnienie skrętoległe. Liście lancetowate, stopniowo przechodzące w ogonek. Mają wyraźnie widoczne 3 nerwy , co jest istotna cechą przy rozróżnianiu od podobnych gatunków. Wszystkie liście są mniej więcej tej samej wielkości, środkowe liście na łodydze są zaostrzone. Wszystkie są obustronnie filcowate (na spodniej stronie nieco silniej) i mają szarobiały odcień.
Kwiaty
Kwiatostan złożony: niewielkie koszyczki tworzące kłos na szczycie pędów. Listki okrywy dzwonkowatego koszyczka mają czarnobrunatne szerokie obrzeżenie i długość co najwyżej 1/3 długości koszyczka. Zewnętrzne listki okrywy mają grzbiety zielone i są pokryte wełnistymi włoskami. Zewnętrzne żeńskie kwiaty w koszyczku są nitkowate i wyrastają w kilku szeregach. Kielich przekształcony w pappus o zrośniętych nasadach.
Owoc
Owocki są owłosione krótkimi i szczeciniastymi włoskami.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina. Kwitnie od lipca do września. Siedlisko: świetliste lasy, polany, hale, skały. Zarówno na podłożu wapiennym, jak i granitowym. Występuje od regla dolnego po piętro alpejskie. Gatunek subalpejski. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla związku (All.) Nardion, Ass. Hieracio alpini-Nardetum, Ass. Calamagrostietum villosae (tatricum).

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z szarotą leśną.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.