Szczęśliwa dziewczyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szczęśliwa dziewczyna
Girl Happy
Gatunek muzyczny, komedia
Data premiery 7 kwietnia 1961
Kraj produkcji USA
Język angielski
Czas trwania 96 min
Reżyseria Boris Sagal
Scenariusz Harvey Bullock,
R. S. Allen
Główne role Elvis Presley,
Shelley Fabares,
Harold Stone,
Gary Crosby
Muzyka George Stoll
Zdjęcia Philip H. Lathrop
Montaż Rita Roland
Produkcja Joe Pasternak
Dystrybucja Metro-Goldwyn-Mayer

Szczęśliwa Dziewczyna – muzyczna komedia z 1965 r. z Elvisem Presleyem w roli głównej. Jest to siedemnasty film w jego karierze.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Muzyk Rusty Wells razem ze swoim zespołem, pracuje w jednym z chicagowskich nocnych klubów. Jego właścicielem jest Duży Frank, twardy i stanowczy człowiek. Jedyną słabością Dużego Franka jest jego córka, Valerie. Rusty i jego zespół przygotowują się do corocznej przerwy wielkanocnej, w czasie której wyjeżdżają na występy do Fort Lauderdale na Florydzie. Jednak Duży Frank chce, aby pozostali, więc przedłuża im kontrakt. Jego córka ze swoimi koleżankami też chce pojechać do Lauderdale, więc bezustannie nalega, by ojciec pozwolił jej spędzić Wielkanoc w tym słonecznym, ale i grzesznym mieście. Duży Frank w końcu jej ulega i pozwala jechać, a przy okazji, w tajemnicy przed nią, wysyła Rusty’ego i jego zespół, by jej pilnowali. Kiedy Rusty poznaje Deenę i próbuje spędzić z nią trochę czasu, zawsze wtedy musi ratować Valerie przed różnymi podrywaczami. Ta nadopiekuńczość Rusty’ego zaczyna ją zastanawiać…

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Większą część filmu nakręcono w czasie corocznych uroczystości na plażach Fort Lauderdale na Florydzie. Wykorzystując popularną wśród studentów miejscowego college'u przerwę wielkanocną, producent filmu Joe Pasternak, postanowił połączyć ze sobą jej charakterystyczne elementy, takie jak dziewczyny w bikini i szalone tańce z powstającym filmem.

Główne zdjęcia do filmu rozpoczęto 22 czerwca 1964 r. Wtedy też plan odwiedziło kilku znanych gości, w tym George Hamilton i jego dziewczyna Lynda Bird Johnson, córka prezydenta USA, Lyndona Johnsona. 23 czerwca rozpoczęto przygotowania do 55 urodzin „Pułkownika” Toma Parkera, menadżera Elvisa, które obchodził 26 czerwca. Na przyjęciu pojawiło się wielu gości w tym m.in. aktor Nick Adams. Główne zdjęcia do filmu zakończono 3 sierpnia. 7 kwietnia 1965 r. film pojawił się w kinach w USA i zajął 25 miejsce wśród filmów roku, ścieżka dźwiękowa z kolei zajęła 8 miejsce w rankingach.

Po wystąpieniu w kilku muzycznych filmach i ciągłym graniu ról tego samego typu, Elvis zaczął czuć się tym znużony i poirytowany. Narzekał też na niekończące się przeciętne piosenki, które wypełniały każdą ścieżkę dźwiękową. Ponadto wyczerpująca praca przy filmie zwyczajnie go męczyła. Wyczuwając jego rozczarowanie, reżyser filmu, Boris Sagal postanowił go podbudować i zachęcić do dalszej pracy na planie. Zasugerował mu, by znalazł sobie wolny czas i zaczął studiować aktorstwo w Nowym Jorku, najlepiej w Actors Studio lub Neighborhood Playhouse. Powiedział mu też, że każdy aktor uczył się swojego rzemiosła, nawet tak wybitny jak Marlon Brando. Elvis zgodził się z tym i przyznał, że czeka na dzień, kiedy będzie mógł zagrać w filmie w którym nie będzie żadnej muzyki. Jednak Szczęśliwa dziewczyna nie była tym filmem. Był to rozrywkowy, typowo wakacyjny film muzyczny, w którym Elvis śpiewa 11 piosenek.

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Girl Happy.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Reżyserem filmu był Boris Sagal, który był trzykrotnie nominowany do Nagrody Emmy. Zginął w wypadku w 1982 r. pracując nad filmem Trzecia wojna światowa. Jest ojcem aktorki Katey Sagal, powszechnie znanej jako Peggy z serialu Świat według Bundych.
  • To pierwszy z trzech filmów Elvisa, w którym Shelley Fabares gra główną rolę kobiecą. Dwa pozostałe to Spinout i Clambake. Wcześniej znana była z telewizyjnej serii The Donna Reed Show. Nagrała też przebój Johnny Angel, który w 1962 r. znalazł się na pierwszym miejscu list przebojów, tuż obok piosenki Elvisa Good Luck Charm. W latach 90. dostała dwie nominacje do Nagrody Emmy za serial Coach.
  • Do Emmy nominowany był także Harold Stone grający Dużego Franka. Wcześniej wystąpił m.in. w Spartakusie.
  • Gary Crosby, syn legendarnego piosenkarza Binga Crosby’ego, zagrał Andy’ego.
  • Mary Ann Mobley wcieliła się w postać Deeny. W innym filmie Elvisa, Harum Scarum zagrała księżniczkę Shalimar. Mobley jest też byłą Miss Ameryki (roku 1959). W 1965 r. zdobyła Złoty Glob. Przez całe lata 60. i 70. występowała w wielu popularnych programach telewizyjnych, a 1967 r. poślubiła Gary’ego Collinsa.
  • Jimmy Hawkins grający w „Szczęśliwej dziewczynie” doktora wystąpił z Elvisem i Shelley Fabares jeszcze w filmie Spinout.
  • W filmowym zespole Elvisa wystąpiło trzech aktorów: Joby Baker, Jimmy Hawkins i Gary Crosby. Spośród nich tylko Crosby (syn Binga Crosby’ego) posiadał jakiś talent muzyczny.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy