Szczękogębe
| Szczękogębe | |
| Gnathostomulida[1] | |
| Sterrer, 1972[1] | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Podkrólestwo | tkankowce właściwe |
| Typ | szczękogębe |
Szczękogębe (Gnathostomulida) – typ bardzo drobnych zwierząt morskich. Długość ciała od 40 μm do 4 mm. Typ obejmuje około 100 gatunków szeroko rozprzestrzenionych, żyjących albo pomiędzy ziarnami piasku dna morskiego albo pomiędzy cząsteczkami mułów. Występują przeważnie w strefach płytkich, najczęściej na głębokości do 25 m, rzadko głębiej. Najczęściej występują masowo. Są niewrażliwe na warunki tlenowe, spotyka się je w środowiskach krańcowo ubogich w tlen, bogatych w siarczki. Poruszają się aktywnie pomiędzy ziarnami piasku lub cząstkami osadów morskich, za pomocą rzęsek i ruchów całego ciała, niektóre formy także pływają.
Cechą charakterystyczną u przedstawicieli tej grupy zwierząt jest występowanie w jamie gębowej aparatu szczękowego (kutykularne szczęki), służącego do zgarniania pokarmu. Od tego aparatu wywodzi się nazwa typu. Szczękogębe nie mają układu oddechowego, odbytu i układu krwionośnego. Są obojnakami z rozwojem prostym.
Systematyka [edytuj]
Filogeneza tej grupy nie została ustalona. Klasyfikacja szczękogębych oparta jest na budowie szczęk, plemników i układu rozrodczego. Wyróżniono dwie grupy, zwykle klasyfikowane w randze rzędów:
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Gnathostomulida w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Czesław Jura: Bezkręgowce : podstawy morfologii funkcjonalnej, systematyki i filogenezy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007. ISBN 978-83-01-14595-8.
- Janet Moore: Wprowadzenie do zoologii bezkręgowców. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2011. ISBN 978-83-235-0503-7.
- Zoologia : bezkręgowce. T. 1. Red. nauk. Czesław Błaszak. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-16108-8.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||