Szczaw alpejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Szczaw alpejski
Rumex alpinus a1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd goździkowce
Rodzina rdestowate
Rodzaj szczaw
Gatunek szczaw alpejski
Nazwa systematyczna
Rumex alpinus L.
Sp. Pl. 1: 334, 1753[2]
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Pokrój

Szczaw alpejski (Rumex alpinus L.) – gatunek rośliny należący do rodziny rdestowatych (Polygonaceae).

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Pierwotny obszar naturalnego zasięgu tego gatunku obejmował góry Azji (Armenia, Azerbejdżan, Gruzja, Turcja) i Europy (Albania, Austria, Bułgaria, Czechosłowacja, Grecja, Francja, Hiszpania, Jugosławia, Niemcy, Polska, Szwajcaria, Włochy), później rozprzestrzenił się w Anglii i krajach skandynawskich, a także w Ameryce Północnej (USA)[3]. W Polsce występuje w wyższych położeniach Sudetów i Karpat (m.in. Karkonosze, Góry Orlickie, Góry Bystrzyckie, Masyw Śnieżnika).

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój 
Roślina z przyziemną rozetą liści, rozrasta się na szerokość 10-30 cm. Pod ziemią posiada poziome kłącze.
Łodyga 
Tęga, żeberkowana, osiąga wysokość 1-2 m.
Liście 
Odziomkowe duże, z długim ogonkiem, górą rynienkowatym. Blaszka liściowa szerokojajowata, z sercowatą nasadą. Liście łodygowe drobne, z długą białawą gatką. Na brzegach są faliste, na spodniej stronie przy nerwach nieco omszone.
Kwiaty 
Zebrane w gęsty kwiatostan na szczycie łodygi. Wewnętrzne listki okwiatu prawie zaostrzone, bez guzków.
Owoc
Owocki wyrastają na długich, górą silnie nabrzmiałych szypułkach.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Szczaw alpejski, ilustracja z Deutschlands Flora in Abbildungen, J.G. Sturm, 1798
Information icon.svg Zobacz też: Rośliny tatrzańskie.

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z szczawiem tępolistnym[5].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

  • Jest uciążliwym chwastem pastwiskowym[6].
  • Bywa stosowany w medycynie ludowej

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001.... [dostęp 2013-01-10].
  2. The Plant List. [dostęp 2012-12-18].
  3. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2012-05-28].
  4. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  5. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  6. Władysław Szafer: Tatrzański Park Narodowy. Zakład Ochrony Przyrody PAN, 1962.