Szczaw tarczolistny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Szczaw tarczolistny | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Rząd | goździkowce |
| Rodzina | rdestowate |
| Rodzaj | szczaw |
| Gatunek | szczaw tarczolistny |
| Nazwa systematyczna | |
| Rumex scutatus L. Sp.Pl.1:337, 1753 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Szczaw tarczolistny (Rumex scutatus L. ) – gatunek rośliny z rodziny rdestowatych. Występuje dziko w górach wschodniej, południowej i środkowej Europy i zachodniej Azji i na Kaukazie[2]. W Polsce jest rzadki. Dawniej w górach był uprawiany, obecnie występuje zdziczały jako efemerofit[3].
Spis treści |
Morfologia[edytuj]
- Łodyga
- Wątła, drewniejąca u nasady, osiąga wysokość do 50 cm. Pod ziemią cienkie, wielołodygowe kłącze.
- Liście
- Zmiennego pokroju, sinawozielone, dłoniasto żyłkowane. Dolne długoogonkowe, szerokojajowate, o strzałkowatej nasadzie i klapowanym brzegu, górne drobniejsze.
- Kwiaty
- Roślina jednopienna. Na jednej roślinie występują zarówno kwiaty jednopłciowe, jak i obupłciowe. Ma 6 listków okwiatu w dwóch okółkach. Wewnętrzne listki okwiatu mają charakterystyczną nerwację: środek liścia jest odcięty od brzegów dwoma łukowatymi anastomozami, które obejmują środkową część liścia przeciętą podłużnie przez główny nerw. Oprócz tego do dolnej części tego pola przylegają dwa mniejsze pola otoczone łukowatymi anastomozami. Od pola środkowego ku brzegom biegną promieniście, rozgałęziające się drobne nerwy. Zewnętrzne działki okwiatu wzniesione, wewnętrzne bez guzków.
Biologia i ekologia[edytuj]
Bylina, hemikryptofit, roślina wapieniolubna. Kwitnie od maja do sierpnia. Siedlisko: obszary górskie, skały i usypiska wapienne. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Thlaspietea rotundifolii i gatunek wyróżniający dla Ass. Cerastio-Papaveretum[4]. Liczba chromosomów 2n = 20[3].
Ciekawostki[edytuj]
W dawnych czasach był uprawiany i spożywany jako warzywo pod nazwą szpinak francuski lub szpinak rzymski.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Caryophyllales (ang.). Angiosperm Phylogeny Website, 2001–. [dostęp 2009-10-07].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-10].
- ↑ 3,0 3,1 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
Bibliografia[edytuj]
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
