Szczawian strontu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Szczawian strontu
Szczawian strontu
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny SrC2O4
Inne wzory (COO)2Sr
Masa molowa 175,65 (bezwodny)
193,65 (1*H2O)
220,68 (2,5*H2O) g/mol
Wygląd białe, drobne kryształy
Identyfikacja
Numer CAS 814-95-9
PubChem 69947[1]
Podobne związki
Pochodne węglan strontu
Podobne związki węglan strontu
szczawian wapnia
kwas szczawiowy
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Szczawian strontu (nazwa systematyczna: Etanodionian strontu, (COO)2Sr) – organiczny związek chemiczny.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Trudno rozpuszczalny zarówno w wodzie jak i rozpuszczalnikach organicznych (etanol, eter dietylowy). Z roztworu wodnego krystalizuje w postaci hydratu SrC2O4•H2O.

Po ogrzaniu, przekształca się w węglan strontu a następnie w tlenek strontu:
SrC2O4 → SrCO3 + CO → SrO + CO + CO2

Wobec utleniaczy (np. nadmanganianu potasu) ma właściwości redukujące.

Otrzymywanie i występowanie[edytuj | edytuj kod]

Można otrzymać go poprzez ogrzewanie mrówczanu strontu do ok. 400 °C. Inne metody to przepuszczenie dwutlenku węgla nad strontem metalicznym w temp. 360 °C, a także w wyniku reakcji strącania osadu:
Na2C2O4 + Sr(NO3)2 → 2NaNO3 + SrC2O4

Szkodliwość[edytuj | edytuj kod]

W dużych stężeniach działa drażniąco na skórę i błony śluzowe, szczególnie rozpylony. Wdychanie pyłu może powodować pylicę.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Szczawian strontu jest używany jako odczynnik do produkcji smugaczy i innych mieszanin pirotechnicznych.
  • Barwi płomień na intensywny, karminowoczerwony kolor.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy