Szczecina (włosy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szczecina porastająca ciało dzika

Szczecina – grubsze, gęstsze i mocniejsze włosy u dzików i trzody chlewnej, które nie różnią się budową histologiczną od zwykłych włosów. U bardziej prymitywnych ras świń włosy te są często długie, grube i kręcone, tworzące charakterystyczne grzywy.

Do celów przemysłowych wykorzystywana jest głównie szczecina świń. Może być ona biała, rzadziej brązowa lub czarna. W XIX wieku zakupem szczeciny zajmowali się szczeciniarze, głównie na Podlasiu ze świń rasy ruskiej. Szczecina była wykorzystywana do produkcji szczotek i pędzli[1]. Pędzle malarskie zrobione ze szczeciny nazywane są szczeciniakami.

Najlepszy surowiec pochodził z krajów Europy północnej i wschodniej, z Rosji, Polski i Rumunii, północnych Niemiec i Węgier[2].

Z uwagi na wysoką zawartość keratyny szczecina nie nadaje się na cele paszowe z uwagi na jej nieprzyswajalność przez zwierzęta domowe. Jednak, z powodu zawartych weń cennych aminokwasów siarkowych, można ją dodawać do pasz po poddaniu uprzedniej termohydrolizie[3][4].

Przypisy

  1. Oskar Kolberg: Chełmskie. T. II. Kraków: 1890.
  2. Schweinsborsten. Lipsk: Bibliographisches Institut, 1885–1892, seria: Meyers Konversations-Lexikon.
  3. W.Uchman, W.Chalcarz, B.Konalska, Chemiczne przystosowanie szczeciny na cele paszowe, w: O lepsze wykorzystanie surowców w przemyśle mięsnym, drobiarskim i chłodniczym, SIT/NOT, Poznań, 1977, s.323
  4. doc. dr hab. Władysław Korzeniowski, dr Jadwiga Batura, mgr Halina Ostoja, Analiza zbiórki i obróbki szczeciny w zakładach mięsnych w Polsce, w: O lepsze wykorzystanie surowców w przemyśle mięsnym, drobiarskim i chłodniczym, SIT/NOT, Poznań, 1977, s.313