Szczelina Sylwiusza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szczelina Sylwiusza, inaczej bruzda boczna.
Schemat pokazujący lokalizację ośrodków Broki i Wernickego. Widoczna pomiędzy nimi jest Szczelina Sylwiusza.

Szczelina Sylwiusza, inaczej szczelina boczna lub bruzda boczna (łac. fissura Sylvii s. fissura lateralis, sulcus lateralis) – jedna z najlepiej widocznych struktur leżących na powierzchni bocznej ludzkiego kresomózgowia.

Anatomia[edytuj | edytuj kod]

Szczelina Sylwiusza oddziela płat czołowy i płat ciemieniowy od płata skroniowego znajdującego się poniżej. Występuje w obu półkulach mózgu, lecz dłuższa jest w lewej półkuli. Stanowi jedną z najwcześniej wykształcających się bruzd w mózgowiu – pojawia się około 14 tygodnia życia płodowego[1]. Posiada kilka rozgałęzień. Dwa najbardziej wyróżniające się to ramię wstępujące i ramię poziome, które oddzielają zakręt czołowy dolny. Szczelina boczna sąsiaduje również z zakrętem skroniowym poprzecznym, który zawiera pierwszorzędową korę słuchową. Uszkodzenie kory półkuli dominującej w pobliżu szczeliny może być przyczyną afazji, ponieważ sąsiaduje ona z wieloma strategicznymi ośrodkami odpowiedzialnymi za mowę – ośrodkiem Broki (44B), Wernickego (22B) oraz stykiem skroniowo-ciemieniowo-potylicznym (zakręty – kątowy i nadbrzeżny)[2].

Eponim[edytuj | edytuj kod]

Szczelina boczna została nazwana imieniem Franciscusa Sylviusa (1614–1672), profesora medycyny na uniwersytecie w Lejdzie.

Przypisy

  1. Chi JG., Dooling EC., Gilles FH. Gyral development of the human brain.. „Annals of neurology”. 1 (1), s. 86–93, styczeń 1977. doi:10.1002/ana.410010109. PMID 560818. 
  2. Ryszard Józef Podemski: Kompendium neurologii. Gdańsk: Via Medica, 2008, s. 162-163. ISBN 978-83-7555-054-2.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.