Szczyt Ismaila Samaniego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szczyt Ismaila Samaniego
Szczyt Ismaila Samaniego
Państwo  Tadżykistan
Pasmo Pamir
Wysokość 7495 m n.p.m.
Wybitność 3402 m
Pierwsze wejście 1933
Jewgienij Abałakow
Położenie na mapie Wyżyny Tybetańskiej
Mapa lokalizacyjna Wyżyny Tybetańskiej
Szczyt Ismaila Samaniego
Szczyt Ismaila Samaniego
Położenie na mapie Azji
Mapa lokalizacyjna Azji
Szczyt Ismaila Samaniego
Szczyt Ismaila Samaniego
Ziemia 38°55′N 72°01′E/38,916667 72,016667Na mapach: 38°55′N 72°01′E/38,916667 72,016667

Szczyt Ismaila Samaniego (tadż. Қуллаи Исмоили Сомонӣ, kullai Ismoili Somoni, ros. пик имени Исмаила Самани, pik imieni Ismaiła Samani) – najwyższa góra Tadżykistanu i Pamiru, nazwana na cześć Ismaila Samaniego, założyciela dynastii Samanidów. W czasach gdy Tadżykistan był częścią ZSRR szczyt ten był najwyższym w całym Związku Radzieckim.

Pierwszego wejścia na szczyt dokonał radziecki wspinacz Jewgienij Abałakow w 1933 r. Wtedy to szczytowi nadano nazwę Szczyt Stalina (na cześć Józefa Stalina). W 1962 nazwę zmieniono na Szczyt Komunizmu, a w 1998 na jego obecną nazwę.

Zimą po raz pierwszy szczyt został zdobyty 4 lutego 1986 podczas dużej radzieckiej wyprawy, w której udział brało 17 radzieckich wspinaczy i 7 uzbeckich. 4 lutego na szczycie stanęli: W. Balibierdin, W. Szopin i Ju. Razumow (wszyscy Leningrad), M. Turkiewicz (Donieck), A. Moskaltsow (Charków), G. Wasiljenko (Symferopol), Ju. Janowicz (Duszanbe). Pozostali zdobyli szczyt 7 lutego. Podczas schodzenia dwie osoby poniosły śmierć.

Zdobycie szczytu jest wymagane dla uzyskania rosyjskiego wyróżnienia alpinistycznego - Śnieżnej Pantery.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]