Szczytnik (osoba)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rekonstrukcje średniowiecznych tarcz

Szczytnik - zawód we wczesnym średniowieczu - przedstawiciel wolnej ludności służebnej, pracujący wyłącznie na potrzeby dworu książęcego[1].

Szczytnicy zajmowali się wyrobem tarcz. Nazwa szczytnicy prawdopodobnie pochodzi od rodzaju słowiańskich tarcz zwanych szczytami.

Od nazwy tego zawodu wywodzi się polskie nazwisko Szczytko, a także nazwy wielu miejscowości w Polsce, w których zamieszkiwali szczytnicy, na przykład Szczytniki (powiat wielicki), Szczytniki (gmina Wiślica), dawna wieś służebna Szczytniki we Wrocławiu[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Włodzimierz Kwaśniewicz: 1000 słów o broni białej i uzbrojeniu ochronnym hasło szczyt oraz szczytnicy. Warszawa: MON, 1981, s. 243. ISBN 8311076669.
  2. Konstanty Damrot: Die älteren Ortsnamen Schlesiens, ihre Entstehung und Bedeutung: mit einem Anhange über die schlesisch-polnischen Personennamen: Beiträge zur schlesischen Geschichte und Volkskunde. Beuthen: Verlag von Felix Kasprzyk, 1896, s. 116.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia Rzemiosła Gorlickiego - Ogólne wprowadzenie do historii rzemiosła (dostęp 2012-04-19)
  2. PAP - Nauka w Polsce: Świat w słowach i słownikach (dostęp 2012-04-19)
  3. Rola uzbrojenia w średniowiecznym społeczeństwie (dostęp 2012-04-19)
  4. Mieszko I: Organizacja państwa polskiego (dostęp 2012-04-19)