Szeherezada (postać)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Szeherezada – postać najprawdopodobniej fikcyjna, główna bohaterka Księgi tysiąca i jednej nocy.

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Szeherezada jest córką wezyra. Ze względu na wysoką pozycję swego ojca zna i przyjaźni się z synem sułtana, księciem Szachrijarem. Uważa go za chłopca dobrego i sympatycznego. Jednak wkróce potem wyjeżdża i nie widzi swojego przyjaciela przez wiele lat.

Bajkowa sułtanowa[edytuj | edytuj kod]

Po kilkunastu latach Szeherezada jest już dorosłą i piękną kobietą. Powraca do Iraku, swojego rodzinnego państwa. Jednak zastaje zupełnie inny świat. Od ojca dowiaduje się, że zdradzony przez żonę i brata, sułtan Szachrij, dziś dorosły mężczyzna, postanawia po nocy poślubnej, o wschodzie słońca zabijać swoje kolejne małżonki. Kiedy zaczyna brakować kobiet w haremie, Szeherezada decyduje się zostać kolejną żoną sułtana, wiedząc, że zabije on ją następnego dnia. Odbywa się ślub i nastaje noc poślubna.

Szeherezada zaczyna opowiadać baśń, której Szachrijar początkowo nie chce słuchać. Później jednak jest zafascynowany opowieściami swej małżonki. Sułtanowa (tj. Szeherezada) zauważając wschodzące słońce, przerywa opowieść w najciekawszym momencie, przed samym końcem. Sułtan chce zabić Szeherezadę, ale obawia się, że pozbawiając ją życia, nigdy nie dowie się zakończenia opowieści. Daruje jej więc życie, aby bajkę skończyła następnej nocy. Szeherezada kończy pierwszą opowieść i zaczyna kolejną, a przed samym jej końcem przerywa. W ten sposób sułtan daruje jej życie na kolejną noc i kolejną, i kolejną, i kolejną...

Tak Szeherezada opowiada sułtanowi 1001 baśni. Jednak, kiedy zbliża się do końca, sułtan postanawia jej nie zabijać i pozostawić przy życiu. Poza tym zakochuje się w swej żonie i wie, że nie mógłby jej zabić. Tak więc, dzięki Szeherezadzie sułtan Szachrijar staje się normalnym człowiekiem, kochającym mężem i ojcem oraz wspaniałym sułtanem i wodzem.