Szekel (masa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Szekelstarożytna hebrajska miara masy równa około 12 dag. Również miara babilońska, stosowana w dolinie Tygrysu i Eufratu.

Na podstawie tabliczek glinianych wiemy, że stosowano ją w II tysiącleciu przed narodzeniem Chrystusa. Stosowana też jako pieniądz odpowiadała masie srebra jednego szekla.

System miar w dolinie rzek był następujący:

talent to jest 30,5 kg srebra = 60 minom (bintu)
mina to jest 505 g srebra = 60 szeklom
szekel to jest 8,41 g srebra = 24 obolom.

Obol nie był właściwie jednostką masy i był zapożyczony z systemu greckiego gdzie talent równy był 1000 drachm. Masa talentu była zmienna – w różnych okresach i miejscach ta sama nazwa oznaczała inne masy. Najmniejszą jednostką masy w państwach wschodu było sze i odpowiadała masie jednego ziarna jęczmienia 0,04 grama.

W państwie nowobabilońskim były następujące ceny:

Niewolnik 15 szekli
Wół 30 szekli
wizyta u lekarza 5 szekli
dzban wina palmowego 1 szekel
Pensje roczne:
Najwyższy dowódca wojsk 10 Min srebra + po 10 szat wysokiej i zwykłej jakości
Najwyższy sędzia 3 Miny srebra + po 3 szaty wysokiej i zwykłej jakości
Pisarz 30 szekli
Najemny strażnik 12 szekli
Robotnik niewykwalifikowany 2 szekle

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Georges Contenau, Życie codzienne w Babilonie i Asyrii PIW 1963 wyd 1.