Szelit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szelit
Scheelite MHNT.MIN.2004.0.88 (p).jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy scheelit
Skład chemiczny CaWO4wolframian wapnia
Twardość w skali Mohsa 4,5-5
Przełam nierówny, muszlowy
Łupliwość wyraźna
Układ krystalograficzny tetragonalny
Gęstość minerału 5,9-6,1 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa biała, szara, żółtawa, czerwonawa, bywa bezbarwny
Rysa biała
Połysk szklisty, tłusty
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Szelit (lub scheelit) – minerał z gromady wolframianów. Jest minerałem rzadkim. Nazwa minerału pochodzi od nazwiska szwedzkiego chemika Carla Scheelego[1], który odkrył, że jest to sól kwasu wolframowego.


Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tworzy kryształy izometryczne lub tabliczkowe. Zwykle krystalizuje jako podwójna piramida tetragonalna, czasami zbliżony do oktaedru. Często wykazuje ukośne zbrużdżenia. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych i jako naskorupienia. Jest kruchy i przezroczysty; izostrukturalny z wulfenitem. Często tworzy roztwór stały z powellitem.

Pod wpływem promieni katodowych świeci na niebiesko[2].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Spotykany jest w pegmatytach i utworach hydrotermalnych. Stanowi składnik żył kwarcowych. Występuje w paragenezie z wolframitem, kasyterytem, pirytem, molibdenitem, topazem, fluorytem, kwarcem.

Miejsca występowania:

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • ważna ruda wolframu,
  • poszukiwany okaz kolekcjonerski,
  • część okazów wykorzystywana jest w jubilerstwie.

Przypisy

  1. Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN
  2. Encyklopedia techniki CHEMIA, WNT, Warszawa 1965

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • G.G. Gormaz, J.J. Casanovas: Atlas mineralogii, "Wiedza i życie" 1992 r.
  • O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, "Świat Książki" – 1996 r.
  • J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, Tow. Geolog. "Spirifer" Warszawa 2005

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło szelit w Wikisłowniku