Szeryf (typografia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szeryfy (oznaczone czerwonym kolorem)

Szeryf (spolszczenie z fr. serif) – poprzeczne lub ukośne zakończenia kresek głównych liter danego kroju pisma. Jego forma graficzna jest jednolita w danym kroju. Ze względu na sposób prowadzenia narzędzia pisarskiego przy projektowaniu pism drukarskich można rozróżnić: szeryfy zwrotne, charakteryzujące antykwy i szeryfy przechodnie, charakterystyczne dla pisanek.

Szeryfy zwrotne można podzielić na:

  • belkowe – w kształcie prostokątów,
  • kreskowe – w kształcie cienkich kresek silnie skontrastowanych z kreską główną,
  • klinowe – w kształcie trójkątów,
  • skryte (ukryte) – nieznaczne poszerzenia zakończeń kresek tworzących znak.

W pismach ozdobnych spotyka się szeryfy rozdwojone zob. bifurkacja. Ze względu na sposób łączenia szeryfów zwrotnych z kreską główną litery szeryfy można podzielić na dwie grupy: szeryfy łączone pod kątem i szeryfy łączone łagodnie. Podstawa dolnych szeryfów zwrotnych w kreskach pionowych może być płaska lub wklęsła. Szeryfy mogą być symetryczne lub asymetryczne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Norma Branżowa BN-77/7401-15 Pismo drukarskie. Podstawowe nazwy i określenia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło szeryf w Wikisłowniku