Szew (anatomia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Szwy w czaszce człowieka

Szew (szew kostny) (łac. sutura) – nieruchome połączenie kości za pomocą bardzo krótkich (ok. 0,5 mm) włókien łącznotkankowych, zaliczane do więzozrostów. Jest to spojenie charakterystyczne dla kości czaszki.

Podział szwów w zależności od kształtu brzegów:

  • szew prosty (szew płaski) (sutura plana syn. sutura levis) – najprostszy ze szwów, łączący kości których brzegi są (lub niemal są) proste
  • szew łuskowy (sutura squamosa) – łączy skośne, zachodzące na siebie dachówkowato powierzchnie kości
  • szew piłowaty (sutura serrata) – krawędzie kości łączą się w sposób podobny jak zamek błyskawiczny lub puzzle, często w takim szwie znajdują się dodatkowe, drobne kosteczki
  • wklinowanie (gomphosis) – przez niektórych anatomów wydzielane jako osobny typ więzozrostu. Jest to sposób umocowania zęba w dole zębodołowym przy użyciu włókien tkanki łącznej
    • szew rowkowy (szew rozczepiony) (schindyles) – podtyp wklinowania, ostry brzeg jednej kości obejmują elementy drugiej kości tworzące odpowiedni rowek, podobnie jak łączenie między poszczególnymi deskami boazerii.

Szew (szew skórny) (łac. raphe) – łącznotkankowe pasma, zazwyczaj w płaszczyźnie pośrodkowej ciała stanowiące miejsca przyczepu symetrycznych mięśni. Do tej grupy należą:

  • szew gardła (raphe pharyngis) – dla mięśni gardła
  • szew żuchwowo-gnykowy (raphe mylohyoidea) dla mięśni żuchwowo-gnykowych stanowiących przeponę podniebienia
  • szew krocza (raphe peronei) – dla mięśni przepony krocza.

lub stanowiące miejsce połączenia powłok obu połówek ciała:

Nazwę raphe noszą również następujące

  • więzadło powiekowe boczne (raphe palpebralis lateralis syn. ligamentum palpebrale lateralis) – więzadło mocujące obie tarczki powiek do bocznego brzegu oczodołu
  • skrzydłowo-żuchwowy (raphe pterygomandibularis) – silne pasmo włókien utworzone przez powięź policzkowo-gardłową, rozpięte pomiędzy wyrostkiem haczykowatym kości klinowej a początkiem grzebienia policzkowego żuchwy (łac. crista temporalis). Stanowi miejsce przyczepu włókien mięśniowych zwieracza górnego gardła i mięśnia policzkowego.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.