Szewron (anatomia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Szewron diplodoka

Szewron – skierowany ku dołowi kostny wyrostek kręgów ogonowych służący do ochrony i jako miejsce przyczepu mięśni[1]. Szewrony występują u wielu gadów, dinozaurów[2] oraz niektórych ssaków, takich jak m.in. torbacze[3]. W latach 50. XX wieku Alfred Romer sugerował, że pierwszy szewron na ogonach niektórych gadów, takich jak krokodyle, jest przykładem dymorfizmu płciowego. U samic elementy te są krótsze i położone bardziej z tyłu niż u samców. Cechy te teoretycznie zapewniają szersze ujście kloaki, co ma ułatwiać składanie jaj. Ponieważ u niektórych teropodów szewrony wykazują podobne cechy, sugerowano, iż również u nich kości te mogą pozwolić na determinację płci. Badania przeprowadzone przez Gregory'ego Ericksona i współpracowników na dobrze zachowanych okazach tyranozaurów zaprzeczyły jednak tym teoriom[4].

Przypisy

  1. David Lambert: Księga dinozaurów. Warszawa: ZETDEZET, 1994, s. 184. ISBN 83-85056-26-2.
  2. Michael J. Benton: Vertebrate Palaeontology. Wyd. trzecie. Blackwell Publishing, 2005, s. 197. ISBN 0-632-05637-1.
  3. Anatomy of Thylacoleo (ang.). NOVA. [dostęp 27 maja 2009].
  4. Gregory M. Erickson, A. Kristopher Lappin, Peter Larson. Androgynous rex – The utility of chevrons for determining the sex of crocodilians and non-avian dinosaurs. „Zoology”. 108 (4), s. 277–286, 2005. doi:10.1016/j.zool.2005.08.001. PMID 16351976 (ang.).