Szimszit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szimszit
שמשית
Widok na typową zabudowę w wiosce
Widok na typową zabudowę w wiosce
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jezreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Doliny Jezreel
Wysokość 226 m n.p.m.
Populacja (2013)
• liczba ludności

2657
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Szimszit
Szimszit
Ziemia 32°43′59,51″N 35°14′48,48″E/32,733197 35,246800
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Szimszit (hebr. שמשית; ang. Shimshit; pol. Słoneczny) - wieś komunalna położona w Samorządzie Regionu Doliny Jezreel, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wioska Szimszit jest położona na wysokości od 180 do 270 metrów n.p.m. na północno zachodnim skraju masywu górskiego Hare Naceret, oddzielającego Dolinę Bejt Netofa od Doliny Jezreel w Dolnej Galilei, na północy Izraela. Osada leży na południowo zachodnich zboczach wzgórza Givat Kusbar (282 m n.p.m.). Bardziej na wschodzie wznosi się wzgórze Givat Rabi (286 m n.p.m.). Na północny zachód od wioski znajduje się wadi, którego dnem płynie strumień Cippori. W jej otoczeniu znajduje się miasto Nazaret, miasteczka Zarzir, Rejne i Ilut, kibuce ha-Solelim i Cippori, oraz wioska komunalna Giwat Ela.

Szimszit jest położona w Samorządzie Regionu Doliny Jezreel, w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1983 roku władze państwowe podjęły decyzję o utworzeniu w tej okolicy dwóch nowych żydowskich osiedli mieszkaniowych. Miały być one przeciwwagą dla okolicznych społeczności arabskich, oraz miały przyczynić się do zmniejszenia problemu braków mieszkaniowych[1]. W ten sposób w 1988 roku utworzono sąsiednią wioskę Giwat Ela. W 1991 roku przygotowano plany budowy drugiej osady, jednak ich realizacja została opóźniona przez prace wykopaliskowe na sąsiednim stanowisku archeologicznym. Obejmowało ono pozostałości starożytnej żydowskiej osady Churvat Szimszit (hebr. חורבת שמשית), która została szczegółowo opisana przez archeologów. Następnie rozpoczęcie prac budowlanych było opóźniane przez protesty ekologów, chroniących położony na północy kompleks leśny Ja’ar Cippori. Wioska Szimszit powstała dopiero w 2000 roku dzięki bezpośredniej interwencji ówczesnego ministra infrastruktury Ariela Szarona i mocnemu zaangażowaniu się Agencji Żydowskiej. Budowa pierwszych domów rozpoczęła się latem 2000 roku, a pierwsi mieszkańcy wprowadzili się na stałe dwa lata później. Koncepcja budowy zakładała, że będzie to mieszkalna wioska, której mieszkańcy będą dojeżdżać do miejsc pracy w pobliskich strefach przemysłowych. Projekt został przygotowany przez architekta Zvi Springera, który starał się zaprojektować wioskę w zgodzie z filozofią zrównoważonego rozwoju i utrzymaniem nietkniętej przyrody otoczenia. Dlatego domy zostały wkomponowane w zielone otoczenie, w którym umieszczono kamienie, skały i wodę[2][3].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Większość mieszkańców wioski jest Żydami, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem. Tutejsza populacja jest świecka[4][5]:

Gospodarka i infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Mieszkańcy wioski dojeżdżają do miejsc pracy położonych poza osadą. W wiosce jest przychodnia zdrowia i sklep wielobranżowy.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z wioski wyjeżdża się na północ, aby przy kibucu ha-Solelim wjechać na drogę nr 79. Jadąc nią na północny zachód dojeżdża się do węzła drogowego z drogą ekspresową nr 77, lub jadąc na południowy wschód dojeżdża się do kibucu Cippori i dalej do miasta Nazaret.

Edukacja i kultura[edytuj | edytuj kod]

Wioska posiada własne przedszkole i szkołę podstawową Re'im. Starsze dzieci są dowożone do szkoły w moszawie Nahalal. W wiosce jest ośrodek kultury z biblioteką, basen pływacki, sala sportowa z siłownią, boiska oraz korty tenisowe[6].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Na północ od wioski rozciąga się leśny Rezerwat przyrody Ja’ar Cippori, w którym wytyczono szlaki do pieszych i rowerowych wycieczek o łącznej długości 18 km. Utworzono także miejsca piknikowe, place zabaw oraz parkingi, które są dostępne także dla niepełnosprawnych przez cały rok[7].

Przypisy

  1. Wzgórze Avtalion dla dwóch nowych społeczności. „Davar”, 1983-12-19 (hebr.). [dostęp 2015-03-26]. 
  2. Szimszit (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-11-10].
  3. Szimszit (hebr.). W: RomGalil [on-line]. [dostęp 2012-11-10].
  4. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-11-10].
  5. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-11-10].
  6. Szimszit (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-11-10].
  7. Las Cippori (hebr.). W: Tzofit [on-line]. [dostęp 2015-03-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]