Uczelnie w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Szkoły wyższe w Polsce)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

W roku akademickim 2012/2013 w Polsce funkcjonowały 453 uczelnie, w tym: 19 uniwersytetów, 25 uczelni technicznych, 7 uczelni rolniczych, 76 uczelni ekonomicznych, 17 uczelni pedagogicznych, 9 uczelni medycznych, 2 uczelnie morskie, 6 akademii wychowania fizycznego, 23 uczelnie artystyczne, 15 uczelni teologicznych, 7 uczelni resortu obrony narodowej i resortu spraw wewnętrznych oraz 247 pozostałych placówek. 321 z ogółu uczelni to uczelnie niepubliczne.

Wszystkie uczelnie kształciły w sumie 1 676 927 studentów, z czego 459 450 przypadało na uczelnie niepubliczne. W roku 2012/2013 uczelnie zatrudniały 96 909 nauczycieli akademickich, co oznacza, że na jednego nauczyciela przypadało średnio 17 studentów. Liczba absolwentów w roku akademickim 2011/2012 wynosiła 485 246 i po raz pierwszy zmalała względem roku poprzedniego[1].

W roku akademickim 2008/09 w szkołach niepublicznych kształciło się 34% (660 tys.) wszystkich studentów. Zdaniem autorów „Raportu o stanie edukacji 2010” jest to odsetek bardzo wysoki, nie tylko w porównaniu z innymi krajami europejskimi, ale także w porównaniu z USA (dla których wynosił on poniżej 30%)[2]. W roku akademickim 2012/2013 odsetek studentów kształcących się na uczelniach niepublicznych wynosił 27,4%. Począwszy od roku 2007/2008 obserwowany jest systematyczny spadek liczby studentów uczelni niepublicznych, nieproporcjonalnie wyższy aniżeli w przypadku szkół publicznych[3].

Nazewnictwo uczelni według uprawnień[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z ustawą z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, uczelnie mają prawo używać w swoich nazwach następujących wyrazów w zależności od posiadanych uprawnień[4]:

  • uniwersytet – uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora w co najmniej 10 dyscyplinach, w tym co najmniej po 2 uprawnienia w każdej z następujących grup dziedzin nauki:
    • humanistycznych, prawnych, ekonomicznych lub teologicznych;
    • matematycznych, fizycznych, nauk o Ziemi lub technicznych;
    • biologicznych, medycznych, chemicznych, farmaceutycznych, rolniczych lub weterynaryjnych.
  • uniwersytet techniczny – uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora w co najmniej 10 dyscyplinach, w tym co najmniej 6 uprawnień w zakresie nauk technicznych
  • uniwersytet uzupełniony przymiotnikiem w celu określenia profilu – co najmniej 6 uprawnień do nadawania stopnia naukowego, w tym co najmniej 4 uprawnienia w zakresie nauk objętych profilem uczelni
  • politechnika – uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora w co najmniej 6 dyscyplinach, w tym co najmniej 4 uprawnienia w zakresie nauk technicznych
  • akademia – co najmniej 2 uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora

Uszeregowane według typu uczelni[edytuj | edytuj kod]

Uszeregowane według lokalizacji uczelni[edytuj | edytuj kod]

Uczelnie w dawnej Polsce[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. „Szkoły wyższe i ich finanse w 2012 r.”, s. 29-32, 162, 2013-11-13. Główny Urząd Statystyczny. ISSN 1506-2163 (pol.). 
  2. Instytut Badań Edukacyjnych: „Raport o stanie edukacji 2010”, rozdział II. [dostęp 2013-12-22].
  3. „Szkoły wyższe i ich finanse w 2012 r.”, s. 32, 2013-11-13. Główny Urząd Statystyczny. ISSN 1506-2163 (pol.). 
  4. Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]