Szkolna skala ocen
Spis treści |
[edytuj] Skala ocen
Szkolna skala ocen służy ocenianiu osiągnięć ucznia. W Polsce powojennej do początku lat 90. obowiązywała czterostopniowa skala obejmująca następujące oceny:
- stopień bardzo dobry – 5
- stopień dobry – 4
- stopień dostateczny – 3
- stopień niedostateczny – 2
Od 1991 roku powyższa skala została poszerzona, dodano ocenę 1 (niedostateczną) i ocenę 6 (celującą). Ocena 2 stała się od tej chwili oceną pozytywną o nazwie "mierna" (od roku szkolnego 1999/2000 zmieniono nazwę oceny 2 na ”dopuszczająca”) .
W oparciu o znowelizowaną ustawę z 7 września 1991 roku o systemie oświaty nowa skala oceniania obowiązująca dla wszystkich szkół podstawowych, średnich i policealnych, jest następująca:
- stopień celujący – 6
- stopień bardzo dobry – 5
- stopień dobry – 4
- stopień dostateczny – 3
- stopień dopuszczający – 2
- stopień niedostateczny – 1
Od roku 1999 szkoły mają obowiązek stosowania skali ocen 1-6 do klasyfikacji rocznej i końcowej (na zakończenie danej szkoły) oraz wpisywania na świadectwach promocyjnych i ukończenia szkoły. Powyższa skala nie jest stosowana jedynie w klasyfikacji rocznej oraz śródrocznej w klasach I-III szkoły podstawowej. Uczniowie tych klas otrzymują oceny opisowe.
Szkoła ma prawo ustalić inną skalę ocen dla oceniania bieżącego oraz klasyfikacji śródrocznej. Skala i formy oceniania są określane w wewnątrzszkolnym systemie oceniania, który jest częścią statutu szkoły. W praktyce jednak w większości polskich szkół stosuje się również w ocenianiu bieżącym oceny w skali 1-6, jednak dopuszcza także oceny z plusem lub minusem. Czasem spotyka się także oceny z dwoma minusami, najczęściej jest to ocena dopuszczająca (2=), nieformalny stopień zaliczający.
Aby uczeń otrzymał promocję do następnej klasy, musi uzyskać ocenę dopuszczającą (2). W przypadku uzyskania oceny niedostatecznej (1) uczeń ma prawo zdawać egzamin poprawkowy lub uzyskać prawo do warunkowej promocji[1].
[edytuj] Zachowanie
Wyróżnia się też skalę ocen z zachowania, które nie powinny być utożsamiane z liczbami 1-6 charakteryzującymi poziom osiągnięć edukacyjnych. Oceny z zachowania (od najlepszej do najgorszej):
- wzorowe
- bardzo dobre
- dobre
- poprawne
- nieodpowiednie
- naganne
[edytuj] Skale ocen w innych państwach
- W Niemczech jest odwrotna, a więc najgorszą oceną jest 6, a najlepszą 1, która jest oceną "sehr gut", czyli bardzo dobrą. Dodatkowym stopniem między niedostatecznym ("ungenügend") a dopuszczającym ("ausreichend") jest "mangelhaft" (mierny).
- W Rosji i krajach byłego ZSRR skala ocen jest podobna do polskiej. Różni się liczbą ocen w skali. W Rosji obowiązuje skala 5-stopniowa, na Ukrainie 12-stopniowa, a w Mołdawii, na Białorusi, na Litwie i na Łotwie 10-stopniowa.
- W Stanach Zjednoczonych jest stosowana sześciostopniowa skala ocen, z tym że zamiast cyfr stosuje się litery od A do D i F. Najlepszą oceną jest A, a najgorszą, niezaliczającą, F. Podobnie jest na Słowacji – skala pięciostopniowa od "A" do "E", przy czym A ("aćko") jest oceną bardzo dobrą, a E – najgorszą.
- W programach wymiany studentów między uczelniami w krajach Unii Europejskiej Komisja Europejska zaleciła stosowanie, jako skali uzupełniającej, skali ocen ECTS, która jest oparta na statystyce grup studentów i ułatwia transfer ocen.
