Szkuta

Model dawnej szkuty żaglowej, zbiory Centralnego Muzeum Morskiego w Gdańsku

Krypa wiślana, skansen w Janowcu

Szkuta (także krypa) – beznapędowy statek (dawniej żaglowy), płaskodenny, pozbawiony pokrycia w postaci pokładu. Szkuta jest przeznaczona przede wszystkim do transportu śródlądowego ładunków masowych (jednorazowo ładuje się na jej pokład do 100 ton, np. zboża).

W przeszłości powszechnie używana do transportu na żeglownej części Wisły. Miała konstrukcję złożoną z wręg dębowych i sosnowych i dębowego lub sosnowego poszycia burt. Dziób statku posiadał zakrzywioną do góry sztabę. Pośrodku umocowany był maszt. Na rufie znajdowała się budka szyperska. Szkutę obsługiwało 16-20 flisaków, po dwóch przy każdym wiośle.

Bibliografia

• Lesław Furmaga, Józef Wójcicki: Mały słownik morski. Gdynia: Mitel International Ltd, 1993. ISBN 83-85413-73-1. 

Zobacz też

• berlinka,
• galar,
• komięga,
• żaglowiec,
• żeglarstwo.