Szlifowanie
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Szlifowanie - jest to obróbka wykończeniowa powierzchni za pomocą narzędzi ściernych, w wyniku której uzyskuje się duże dokładności wymiarowe i kształtowe oraz małą chropowatość. Szlifowanie można wykonywać na otworach, wałkach i płaszczyznach. Maszyny do tego typu obróbki nazywane są szlifierkami a narzędzia skrawające to ściernice. Materiałem z którego wykonane są ściernice najczęściej jest korund, diament, węglik krzemu lub węglik boru.
[edytuj] Odmiany szlifowania ściernicowego
Szlifowanie można podzielić ze względu na:
- Kształt powierzchni obrabianej
- obrotowe – zewnętrzne lub wewnętrzne powierzchnie walcowe, stożkowe i obrotowych krzywoliniowych
- nieobrotowe – powierzchnie płaskie lub krzywoliniowe
- Mocowanie przedmiotu w obrabiarce
- kłowe
- bezkłowe
- Położenie ściernicy względem przedmiotu
- obwodowe – oś ściernicy jest równoległa do osi powierzchni obrotowej lub obrabianej powierzchni płaskiej
- czołowe – oś ściernicy jest prostopadła lub wichrowata do osi powierzchni obrabianej lub do powierzchni płaskiej
[edytuj] Technologiczne parametry skrawania podczas szlifowania
- prędkość obrotowa ściernicy
, - prędkość obwodowa ściernicy
, - prędkość obrotowa przedmiotu obrabianego
, - prędkość obwodowa przedmiotu obrabianego
, - posuw osiowy stołu
, - prędkość posuwu osiowego stołu
, - styk ściernicy wgłębny
.
,
,
,
,
,
,
.