Sparassis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Szmaciak (grzyb))
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siedzuń
Siedzuń: zdjęcie
Siedzuń sosnowy (Sparassis crispa)
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd żagwiowce
Rodzina szmaciakowate
Rodzaj siedzuń
Nazwa systematyczna
Sparassis Fr.
Novit. fl. svec. 5(cont.): 80 (1819)
Typ nomenklatoryczny
Sparassis crispa (Wulfen) Fr.
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sparassis Fr. (siedzuń) – rodzaj grzybów z rodziny szmaciakowatych (Sparassidaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Sparassidaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Nazwę polską podał Henryk Orłoś w 1949. W polskim piśmiennictwie mykologicznym należące do tego rodzaju gatunki opisywane były także jako płaskosz, sorokop, siedź, szmaciak, strzępiak[2]. Synonim naukowy Masseeola Kuntze[3]:

Cechy charakterystyczne[edytuj | edytuj kod]

Pasożyty korzeni i Saprotrofy powodujące brunatną zgniliznę drewna. Owocniki gąbczaste, ze zrośniętymi elementami kędzierzawymi, falisto-tasiemkowatymi (po obu stronach pokrytymi warstwą rodzajną), wyrastającymi ze wspólnego trzonu. Wysyp zarodników żółtawokremowy, nieamyloidalny. Zarodniki eliptyczne, gładkie, bez pory rostkowej[4].

Gatunki[edytuj | edytuj kod]

Wykaz gatunków (nazwy naukowe) na podstawie Index Fungorum. Obejmuje on wszystkie gatunki występujące w Polsce i niektóre inne. Uwzględniono tylko gatunki zweryfikowane o potwierdzonym statusie[5]. Nazwy polskie według checklist Władysława Wojewody[2].

W Polsce występują 4 gatunki: S. brevipes, S. crispa, S. laminosa i S. nemecii[2]. Wszystkie gatunki w Polsce objęte są ścisłą ochroną na mocy Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 lipca 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących grzybów objętych ochroną[6].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. 2,0 2,1 2,2 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  4. Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. KDC, s. 592. ISBN 83-7404-513-2.
  5. Index Fungorum (gatunki) (ang.). [dostęp 2013-10-20].
  6. Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 lipca 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących grzybów objętych ochroną (Dz. U. z 2004 r. Nr 168, poz. 1765)