Szmaragdzik plantacjowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Szmaragdzik plantacjowy
Amazilia saucerrottei[1]
(De Lattre&Bourcier, 1846)
Szmaragdzik plantacjowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd lelkowe
Rodzina kolibrowate
Podrodzina kolibry
Rodzaj Amazilia
Gatunek szmaragdzik plantacjowy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Szmaragdzik plantacjowy (Amazilia saucerrottei) — gatunek małego ptaka z rodziny kolibrowatych. Zasiedla Amerykę Środkową i południową część Ameryki Południowej.

Zasięg występowania i środowisko[edytuj | edytuj kod]

W zależności od podgatunku, szmaragdzik plantacjowy zasiedla następujące tereny[3]:

Środowiskiem życia są lasy z ponownie wprowadzonym drzewostanem, sawanny pokryte zaroślami z rozproszonymi drzewami, plantacje kawy oraz ogrody. Często spotykany na obrzeżach lasów wiecznie zielonych, zwłaszcza w trakcie pory suchej. Żyje na nizinach i stokach, do wysokości 1,8 km n.p.m.[4]

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

  • długość ciała: 9 cm
  • masa ciała: 4,5 g

Ptak ten cały jest zielony, z brązowym kuprem i ząbkowanym, niebiesko-czarnym ogonem z metalicznym połyskiem. U samicy pierś i brzuch są ciemnozielone. Dziób jest długi, górna część ma barwę czarną, a dolna ciemna z czerwonawym zakończeniem. Nogi również czarne. Osobniki młodociane spód ciała mają ciemny, brązowozielony.[4]

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Jego pożywieniem jest nektar z kwiatów, także tych z drzew (z rodzajów Inga, Pithecellobium, Tabebuia i Genipa), krzewów (Hamelia, Stachytarpheta), epifitów, winorośli oraz ziół (Lobelia). Prawdopodobnie zjada też insekty, jak inne kolibry, chociaż nie ma na ten temat pewnych informacji.[4]

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Buduje gniazdo w kształcie kubeczka z części roślin, jest ono zbite, znajduje się na drzewie 2 do 7 metrów nad ziemią. Składa 1-2 jaja na sezon. Ptak silnie terytorialny.[4] Samica wysiaduje jaja sama, tak też zajmuje się potomstwem. Podobnie jak inne kolibry, wpycha pokarm pisklętom bezpośrednio do żołądka. Opuszczają one gniazdo po 20 dniach.[5]

Przypisy

  1. Amazilia saucerrottei w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Amazilia saucerrottei. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Steely-vented Hummingbird (Saucerottia saucerrottei) (ang.). [dostęp 27 czerwca 2012].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 M. Vince: ADW: Amazilia saucerrottei: Information (ang.). [dostęp 27 czerwca 2012].
  5. Steely-vented Hummingbirds (Amazilia saucerrottei) (ang.). [dostęp 27 czerwca 2012].