Sznaucer średni
| Sznaucer średni | |
Sznaucer średni |
|
| Inne nazwy | Brodacz monachijski (dawna nazwa) |
| Kraj patronacki | Niemcy |
| Kraj pochodzenia | Niemcy |
| Wymiary | |
| Wysokość | 45-50 cm |
| Masa | 14-20 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa II, Sekcja 1, nr wzorca 182 |
| AKC | Working |
| ANKC | Grupa 6 (Utility) |
| CKC | Grupa 3 - Working Dogs |
| KC(UK) | Utility |
| NZKC | Utility |
| UKC | Herding Dog Breeds |
| Wzorce rasy | |
| FCI • AKC • ANKC • CKC • KC(UK) • NZKC • UKC | |
Sznaucer średni – rasa psów, należąca do grupy psów w typie pinczera i sznaucera, molosowatych, szwajcarskich psów pasterskich i innych ras. Zaklasyfikowana do sekcji psów w typie pinczera i sznaucera w podsekcji sznaucery. Zgodnie z kalsyfikacją amerykańską, należy do grupy psów pracujących[1]. Typ dogowaty[2].
Spis treści |
[edytuj] Rys historyczny
Sznaucery pochodzą ze znanych z hodowli owiec i bydła obszarów Bawarii i Witembergii na południu Niemiec, gdzie można natrafić na wzmianki o średnim sznaucerowatym psie już w XVI w. Dawniej dotrzymując kroku koniom, towarzyszył dyliżansom w długich trasach, potrafił także zwalczać gryzonie w miastach.
[edytuj] Wygląd
[edytuj] Budowa
- głowa jest mocna, wydłużona, zwężająca się stopniowo od oczu do wierzchołka nosa. Kufa ma kształt umiarkowanie ściętego klina
- oczy są ciemnej barwy, owalne
- uszy są wysoko osadzone, w kształcie litery "V", załamane (dawniej kopiowane)
- tułów jest zwarty, klatka piersiowa umiarkowanie szeroka, owalna w przekroju. Grzbiet krótki opada ku tyłowi.
- ogon osadzony wysoko (dawniej kopiowany)
[edytuj] Szata i umaszczenie
Okrywa włosowa jest szorstka, twarda i gęsta. Składa się z gęstego podszerstka i włosa okrywowego. Cechami charakterystycznymi są broda na kufie i krzaczaste brwi. Umaszczenie jakie występuje to pieprz i sól, srebrne oraz rzadziej całkowicie czarne. Białe plamy na głowie, piersi i kończynach są niepożądane.
[edytuj] Użytkowość
Sznaucer średni jest psem stróżującym i towarzyszącym.
[edytuj] Zachowanie i charakter
Zdecydowany temperament, nie wykluczający zimnej krwi i ostrożności, upodobanie do zabaw. Jest przywiązany do swego pana i akceptuje dzieci. Jest szczekliwy, ale czujny. Inteligentny i uważny, łatwo się uczy. Jest wytrzymały i odporny na wahania temperatury oraz choroby.
[edytuj] Zdrowie i pielęgnacja
Istnieje konieczność systematycznego czesania, strzyżenia i trymowania sierści sznaucera średniego.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 120. ISBN 83-7073-122-8.
- Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999. ISBN 83-05-13030-4.
- Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.