Szonkinit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Szonkinit, shonkinit, melasyenit - zasadowa skała magmowa o pochodzeniu głębinowym.

Jest to "skała ziarnista zbudowana głównie z augitu i ortoklazu". Jest to melanokratyczna odmiana yogoitu, skała pozbawiona plagioklazów, zawierająca ok. 60% minerałów ciemnych: augit egirynowy, biotyt (szonkinit biotytowy) lub flogopit (szonkinit łyszczykowy), oliwin, hornblendę i melanit. Minerały jasne, to głównie kryptopertyt ortoklazowy, anortoklaz lub sanidyn oraz skaleniowce: nefelin (szonkinit nefelinowy), leucyt (szonkinit leucytowy), sodalit, kankrynit, nosean. Minerały akcesoryczne, to: magnetyt, apatyt i oliwin.

Szonkinit zaliczany jest do skał jawnokrystalicznych. Najczęściej barwy szarej lub ciemnoszarej. Zawiera 10-60% foidów (skaleniowców). Na diagramie klasyfikacyjnym QAPF szonkinit zajmuje pole 11 (foidowego jyenitu).

Szonkinity po raz pierwszy zostały opisane z lakkolitu Shonkin Sag (Highwood Mountains) w Montanie przez W.H.Wedda i L.V.Pirssona (1895). Inne wystąpienia znajdują się w Montanie (Adel Mountains Volcanic Field), w Ontario w Kanadzie i na wyspie Timor

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Ryka i A. Maliszewska. Słownik petrograficzny. Wydawnictwa Geologiczne. Warszawa, 1991. ISBN 83-220-0406-0