Szpital św. Ducha w Warszawie (ul. Elektoralna 12)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Szpital Świętego Ducha
w Warszawie
(ul. Elektoralna 12)
Zdjęcie szpitala
Data założenia 1442
Typ szpitala dom opieki
Państwo  Polska
Adres ul. Elektoralna 12,
00-139 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Szpital Świętego Duchaw Warszawie(ul. Elektoralna 12)
Szpital Świętego Ducha
w Warszawie
(ul. Elektoralna 12)
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Szpital Świętego Duchaw Warszawie(ul. Elektoralna 12)
Szpital Świętego Ducha
w Warszawie
(ul. Elektoralna 12)
Ziemia 52°14′26,2320″N 20°59′53,4840″E/52,240620 20,998190Na mapach: 52°14′26,2320″N 20°59′53,4840″E/52,240620 20,998190
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Szpital św. Duchawarszawski szpital powstały w 1442 r. przy kościele św. Marcina (ul. Piwna). Założony przez ks. Annę Holszańską jako przytułek dla najuboższych. Następnie przeniesiony na ul. Elektoralną 12.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Gmach przy przy ul. Elektoralnej 12 został wzniesiony w latach 1859-1861 (w miejscu manufaktury Dangla, zajmującej się produkcją powozów i karet wg wzoru londyńskiego) według projektu Józefa Orłowskiego jako budynek neorenesansowy. Był to pierwszy szpital w Warszawie z wolno stojącymi pawilonami. Od 1861 roku do II wojny światowej był to jeden z najnowocześniejszych szpitali w mieście. Zbombardowany 25 września 1939 r. Ponownie zniszczony podczas powstania warszawskiego.

Przed wojną klinikę chorób wewnętrznych prowadził Vilém Dušan Lambl; jego asystentem był Samuel Goldflam[1]. W 1881 r. kierownikiem pracowni chemiczno-bakteriologicznej został Leon Nencki.

Szpital wielokrotnie przenoszono: najpierw znajdował się przy ul. Piwnej, potem na Przyrynku, ul. Konwiktorskiej, Elektoralnej i w 1940 r. na ul. Dworskiej (teren Szpitala Wolskiego). W 1941 r. oba szpitale przeniesiono na Pragę do budynków Gminy Żydowskiej, w opuszczonych budynkach urządzono niemiecki szpital wojskowy. W 1946 r. ocalałe po wojnie zabudowania przy Dworskiej zajął ponownie Szpital św. Ducha. W 1957 r. zmieniono mu nazwę na Szpital Miejski nr 1[2].

W 1953 r. budynek przy ul. Elektoralnej odbudowano z przeznaczeniem na Dom Kultury. Najpierw obiekt zajmowały Związki Zawodowe, później mieścił się w nim Warszawski Ośrodek Kultury. Obecnie znajduje się tu:

  • Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki - powstałe z połączenia Warszawskiego Ośrodka Kultury z Krajowym Biurem Koncertowym i Stołecznym Biurem Wystaw Artystycznych;
  • Zespół Szkół Specjalnych nr 63[3];
    • Szkoła Podstawowa nr 213 - przeniesiona na ul. Elektoralną 12/14 we wrześniu 1969 r.;
    • Gimnazjum nr 62;
  • Zespół Szkół Specjalnych nr 85 - przeniesiony na ul. Elektoralną 12/14 w 1975 r.[4];
    • Szkoła Podstawowa Specjalna nr 243;
    • Gimnazjum Specjalne nr 146;
    • Trzyletnia Szkoła Przysposabiająca do Pracy nr 5;
  • pomnik przyrody: (jesion wyniosły).

Na budynku znajduje się tablica Miejskiego Systemu Informacji o treści:

Gmach szpitala św. Ducha. Szpital założony w XV w. przy kościele św. Marcina, ul. Piwna. Budynek wzniesiony w I. 1859-1861, proj. Józef Orłowski. Neorenesansowy. Pierwszy szpital warszawski z wolno stojącymi pawilonami. Spalony w 1939 r., odbud. po 1945 r.[5]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy