Szpital MSW w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zakład Opieki Zdrowotnej
Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
im. prof. Ludwika Bierkowskiego
w Poznaniu
Zdjęcie szpitala
Data założenia 1976
Typ szpitala szpital specjalistyczny
Państwo  Polska
Adres ul. Dojazd 34
60-631 Poznań
Dyrektor Przemysław Daroszewski
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Zakład Opieki ZdrowotnejMinisterstwa Spraw Wewnętrznychim. prof. Ludwika Bierkowskiegow Poznaniu
Zakład Opieki Zdrowotnej
Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
im. prof. Ludwika Bierkowskiego
w Poznaniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zakład Opieki ZdrowotnejMinisterstwa Spraw Wewnętrznychim. prof. Ludwika Bierkowskiegow Poznaniu
Zakład Opieki Zdrowotnej
Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
im. prof. Ludwika Bierkowskiego
w Poznaniu
Ziemia 52°26′13,10″N 16°54′09,72″E/52,436972 16,902700Na mapach: 52°26′13,10″N 16°54′09,72″E/52,436972 16,902700
Strona internetowa szpitala
Fragment elewacji

Szpital Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Poznaniu - modernistyczny kompleks szpitalny w formie punktowca, zlokalizowany w Poznaniu przy ul. Adama Wrzoska (adres: ul. Dojazd 34), na Winiarach.

Historia i architektura[edytuj | edytuj kod]

W końcu lat 60. XX wieku projektowano jedynie rozbudowę szpitala MO przy ul. Łąkowej. Henryk Marcinkowski zaproponował jednak budowę nowego obiektu od podstaw na terenach Winiar (ul. Dojazd) zarezerwowanych pod rozwój poznańskiego szpitalnictwa. Koncepcja, początkowo skrytykowana przez Komisję Oceny Projektów Inwestycyjnych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Warszawie, została ostatecznie zaaprobowana 10 kwietnia 1968 przez gen. bryg. Ryszarda Dobieszaka. Obiekt wybudowano w latach 1972-1976 według projektu Henryka Marcinkowskiego (współpraca: Piotr Namysł, Tadeusz Biegański i Maria Waschko), jako owoc szerszej koncepcji rozwoju szpitalnictwa w Poznaniu z 1963. Stanowi dobry przykład architektury szpitalnej. Zadbano o właściwe doświetlenie sal dla pacjentów, poprzez charakterystyczne, ząbkowane rozwiązanie elewacji. Szpital jest zaprojektowany bardzo lekko, z rzeźbiarskim podejściem do materii architektonicznej. W latach 90. XX wieku obiekt rozbudowano i zmodernizowano, m.in. dobudowano kaplicę, rozbudowano pracownię RTG, utworzono stację pogotowia ratunkowego i otwarto aptekę. W latach 2004-2005 ocieplono elewację i wymieniono stolarkę okienno-drzwiową[1].

Obiekt składa się z trzech części:

  • blok operacyjny (czterokondygnacyjny),
  • blok diagnostyczny (trzykondygnacyjny),
  • blok pobytowy (jedenastokondygnacyjny, 290 łóżek).

Szpital otoczony jest rozległym parkiem z niewielkim amfiteatrem. Obok znajdują się nieco późniejsze bloki dla personelu o banalnej architekturze, a także Szpital Wojewódzki przy ul. Juraszów.

Dojazd[edytuj | edytuj kod]

Dojazd zapewniają autobusy linii 83 do pętli zajazdowej Szpital MSW. Dawniej kończyła tu bieg linia przyspieszona 401.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Henryk Marcinkowski, Witold Milewski, Edmund Pawłowicz, Regina Pawuła-Piwowarczyk, Zygmunt Skupniewicz, Lidia Wejchert, Projekt - Miasto. Wspomnienia poznańskich architektów 1945-2005, Wydawnictwo Miejskie Posnania, Poznań, 2013, s.221-223, ISBN 978-83-7768-069-8

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa, Atlas architektury Poznania, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2008, s.110, ISBN 978-83-7503-058-7
  2. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7445-018-8