Szpital Zachodniej Galilei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szpital Zachodniej Galilei
Zdjęcie szpitala
Nazwa angielska The Western Galilee Hospital
Nazwa ojczysta בית החולים לגליל המערבי
Data założenia 1956
Państwo  Izrael
Adres Naharijja
Dyrektor Dr Masad Barhoum
Łóżka szpitalne 627
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Szpital Zachodniej Galilei
Szpital Zachodniej Galilei
Ziemia 33°00′34″N 35°07′00″E/33,009444 35,116667
Strona internetowa szpitala
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Szpital Zachodniej Galilei (hebr. בית החולים לגליל המערבי, Beit Cholim le-ha-Galil ma'aravi Naharijja; ang. The Western Galilee Hospital) – szpital położony w mieście Naharijja na północy Izraela. Jest to główny szpital Zachodniej Galilei.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Izba przyjęć szpitala

Wraz z wybuchem w 1947 roku wojny domowej w Mandacie Palestyny miejscowość Naharijja wraz z sąsiednimi żydowskimi osadami rolniczymi zostały odcięte od pozostałej części społeczności żydowskiej w Mandacie Palestyny. Jedynymi lekarzami w całej Zachodniej Galilei byli wówczas Dr Beate Davidson Abramov (była wtedy w ciąży) i Dr Edmund Weidenfeld. W jednym z pensjonatów w Naharijji prowadzili oni gabinet położniczy. W trakcie I wojny izraelsko-arabskiej w miejscu tym powołano Wojskowy Szpital nr 3. Po wojnie Siły Obronne Izraela przekazały szpital władzom miejskim, które utrzymywały na jego miejscu lekarską izbę przyjęć[1].

Wraz z powstaniem w 1948 roku państwa Izrael, American Jewish Joint Distribution Committee i Agencja Żydowska zaangażowały się w niesienie pomocy żydowskim imigrantom przybywającym do Palestyny. Wielu z nich było ocalonymi z Holocaustu i wymagali specjalistycznej opieki medycznej. Obie organizacje powołały do życia Fundację Malben, której celem było organizowanie pomocy medycznej, rehabilitacja i absorpcja imigrantów. W międzyczasie, w 1952 roku Ministerstwo Zdrowia planowało zakup 10 baraków dawnych brytyjskich koszar położonych w odległości 3 km na wschód od Naharijji. Z powodu kryzysu rządowego i braku finansów plan ten został odrzucony. W 1954 roku Fundacja Malben skontaktowała się z Ministerstwem Zdrowia w celu utworzenia wspólnego szpitala, a właściwie ośrodka opieki nad imigrantami. W 1956 roku został on otworzony pod nazwą Szpital Malben (hebr. המערבי מלב"ן). W rzeczywistości było to dziewięć szwedzkich drewnianych baraków, w których umieszczano osoby stare i chore z nowo przybyłych imigrantów. W sierpniu 1957 roku szpital znalazł się w dużych trudnościach finansowych. Szukając oszczędności zamknięto oddział chirurgii i zwolniono pracowników[2]. W tym samym roku odpowiedzialność za szpital przejęło państwo, i stopniowo do 10 czerwca 1962 roku całość instytucji przejęło Ministerstwo Zdrowia. Po rozbudowie i modernizacji szpital osiągnął pełną gotowość przed wojną sześciodniową w 1967 roku.

Ze względu na bliskość granicy z Libanem szpital wielokrotnie przyjmował ofiary ataków terrorystycznych. Wraz z wybuchem w 1982 roku wojny libańskiej szpital zaczął przyjmować rannych żołnierzy. W szpitalu wdrożono wówczas specjalną procedurę leczenia ofiar wojny, terroryzmu, ostrzału rakietowego i moździerzowego[3]. Kwestie bezpieczeństwa postawiły przed władzami konieczność szukania zabezpieczenia szpitala przed coraz częstszymi atakami rakietowymi. Z tego powodu w 2000 roku oddano do użytku podziemny kompleks szpitalny, będący schronem dla pacjentów i personelu medycznego. Podczas II wojny libańskiej w 2006 roku szpital przyjął największą liczbę rannych (ogółem 1872 rannych cywilów i żołnierzy)[4].

Oddziały szpitalne[edytuj | edytuj kod]

Szpital posiada następujące oddziały medyczne: onkologię, geriatrię, oddział opieki intensywnej, choroby zakaźne, neurologię, nefrologię, wewnętrzny (2 oddziały), internę (3 oddziały), psychiatrię, kardiologię i rehabilitację. Przy szpitalu znajduje się lądowisko dla helikopterów.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Przy szpitalu przebiega droga ekspresowa nr 89, którą jadąc na zachód dojeżdża się do Naharijji, lub jadąc na wschód dojeżdża się do moszawu Ben Ami i kibucu Kabri.

Przypisy

  1. Historia szpitala (hebr.). W: The Western Galilee Hospital [on-line]. [dostęp 2013-02-18].
  2. Zamknięcie szpitala Naharijja. „Ma'ariv”, 1957-08-01 (hebr.). [dostęp 2013-02-18]. 
  3. Doctor at Western Galilee Hospital recalls war’s hectic days (ang.). W: San Francisco Jewish Community Publications Inc. [on-line]. [dostęp 2013-02-18].
  4. Human Rights Watch: Civilians Under Assault: Hezbollah's Rocket Attacks on Israel in the 2006 War: Israel and the Occupied Palestinian Territories. T. 19. Human Rights Watch, 2007, s. 84-89. [dostęp 2013-02-18]. (ang.)