Szponiastonóg kameruński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szponiastonóg kemeruński
Pternistis camerunensis[1]
(Alexander, 1909)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Rodzaj Pternistis
Gatunek szponiastonóg kameruński
Synonimy

Francolinus camerunensis Alexander, 1909[1]

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Szponiastonóg kameruński, frankolin kameruński[3] (Pternistis camerunensis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Występuje endemicznie w okolicach wulkanu Kamerun. Zagrożony wyginięciem.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wymiary dla holotypu są następujące: długość ciała ok. 31,1 cm, długość skrzydła 17 cm, długość ogona 6,35 cm i skoku 5,58 cm[4]. U okazów zebranych w 1952 roku długość skrzydła samca wynosiła 189 mm, dwóch samic 171 i 177 mm[5]. Dziób oraz naga skóra wokół oka i między okiem i dziobem czerwone. Głowa i kark szare. Pierś i brzuch szare, pokryte brązowymi plamami, tym drobniejszymi im bliżej głowy. Skrzydła i ogon brązowe. Nogi czerwonawe. U okazów samic zebranych w 1952 roku pierś czarna z dwoma płowymi pasami, boki pokryte nieregularnymi brązowo-szaro-czarno-płowymi plamkami, brzuch szarobrązowy, pokrywy podogonowe brązowe[5].

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Całkowity zasięg występowania szacowany jest na 190 km2 i obejmuje południowo-wschodnie i północno-wschodnie zbocza wulkanu Kamerun[6]. Znalezione w 1952 roku okazy zebrane na wysokości 1520-2130 m n.p.m[5].

Status, zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Według IUCN gatunek klasyfikowany jako zagrożony wyginięciem (EN, Endangered); do 1996 roku posiadał status narażonego (VU, Vulnerable). Liczebność szacowana na 648-1,134 osobników. Choć w trakcie prac w obszarze występowania w 1984 roku określony został jako pospolity, obecne obserwacje są rzadkie, a najczęściej szponiastonogi kameruńskie widuje się wtedy parami. Erupcja wulkanu Kamerun następuje naturalnie co około 20 lat, w jej okolicach występują również pożary; przypuszczalnie zagrożenie stanowi wypalanie łąk, co zagraża zarówno młodym jak i dorosłym, przebywającym w gęstym podszyciu lasów. Na wschodnim zboczu wulkanu ma miejsce wycinka drzew[6].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Francolinus camerunensis. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-10-22]
  2. Francolinus camerunensis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2013-10-22]
  3. Paweł Mielczarek, Włodzimierz Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40. Zeszyt specjalny, 1999. ISSN 0550-0842. 
  4. Boyd Alexander. New species discovered on the Peak of Cameroon. „Bulletin of British Ornithologists' Club”. 25, s. 12, 1909. 
  5. 5,0 5,1 5,2 Rudyerd Boulton & A. L. Rand: A collection of birds from Mount Cameroon. Chicago Natural History Museum, 1952, s. 39, seria: Fieldana Zoology.
  6. 6,0 6,1 Mount Cameroon Francolin Francolinus camerunensis. BirdLife International. [dostęp 19 sierpnia 2013].)